Het EPD in de praktijk

Het Elektronisch patiëntendossier komt er. Na een overduidelijke afwijzing door de Eerste kamer van het EPD werd er door het ministerie van VWS een zak geld gegeven aan private belanghebbenden om hetzelfde systeem alsnog door te drukken. De Vereniging van zorgaanbieders voor zorgcommunicatie (VZVZ) werd opgericht die zichzelf bombardeerde tot verantwoordelijke voor de gegevensverwerking in het kader van de Wet bescherming persoonsgegevens (WBP). Deze VZVZ wordt gefinancierd door de zorgverzekeraars.
Onder de belanghebbenden in de vereniging, de Nederlandse patiënten consumenten federatie (NPCF) die namens de patiënten zou praten. Financieel gezien zijn zij echter afhankelijk van wederom diezelfde zorgverzekeraars en dat riekt op z’n zachtst gezegd naar de schijn van belangenverstrengeling. (pdf)

Lees meer

Afscheid van risicomodellen en ongebreideld registreren

De afgelopen jaren is er een enorme trend ontstaan vooral vanuit overheden en instanties om zoveel mogelijk data van mensen te verzamelen. Uw BSN gegevens zijn gekoppeld aan allerlei databases ook in het private domein van bijvoorbeeld de zorgverzekeraar, uw paspoort is voorzien van een op afstand uitleesbare RFP chip, u moet uw vingerafdrukken afstaan, het EPD wordt er via private weg alsnog doorgedrukt, als u een kind krijgt moet u een zeer privacyschendende vragenlijst invullen, een DNA databank krijgt veel applaus en vanmorgen nog kwam het Trimbos instituut met het briljante plan om 577.000 kinderen van ouders met psychische- of verslavingsproblematiek in een database van de GGZ te registreren.

Vorige week hebben we al enkele artikelen gepubliceerd over een aantal van deze voorstellen en implementaties alsmede over de algemene grote gevaren van de ‘ik heb niets te verbergen, dus niets te vrezen’ attitude.
Het geijkte argument voor het verzamelen van allerlei data is ‘voor uw eigen bestwil en voor uw bescherming’. De ingrepen zouden goed zijn voor de gezondheid of u beschermen tegen terroristen en anders kwaadwillenden.
Welke aannames liggen er eigenlijk ten grondslag aan deze enorme verzamelwoede van gegevens?

Lees meer

Welkom in de toekomst van uw (klein)kinderen

Wat in Amerika gebeurt, gebeurt hier X jaar later zegt men vaak. Kijk en huiver.

Een vrouw op leeftijd die verklaart graag jonge kinderen te hebben omdat ze dan in aanmerking komt voor voedselbonnen (waar kennen we die ook alweer van?) terwijl ze  werkt bij een bedrijf dat het eigendom is van de banken die door haar regering too big to fail worden geacht. Ondertussen drukt de FED 40 miljard dollar per maand. QE infinity. Gratis geld voor de allerrijksten met het vriendelijke verzoek om er hetzelfde mee te doen als Occupy Wallstreet met hun Rolling Jubilee en schulden kwijt te schelden in plaats van deurwaarders in te huren. Maar niet heus. In zo’n wereld zet je toch geen kinderen?

Het Elektronisch Patiëntendossier (EPD) en zelfcensuur

Het EPD dat door de Eerste kamer is weggestemd lijkt er alsnog door particuliere organisaties in de vorm van Zorgverzekeraars doorgedrukt te worden. Huisartsen en apothekers die niet mee willen werken dreigen financiële consequenties voorgeschoteld te krijgen.
Een aantal evidente nadelen is al vaak genoemd zoals het enorme aantal zorgverleners dat toegang krijgt tot de gegevens, de onmogelijkheid zoveel data 100% veilig op te slaan, de regie die niet in handen van de patiënt is belegd en de mogelijkheid dat de data in de toekomst voor allerlei andere doeleinden gebruikt zullen gaan worden; de overheid heeft niet bepaald een vlekkeloos trackrecord in deze. Wat tot dusverre onderbelicht is gebleven is zelfcensuur van patiënten en de maatschappelijke schade plus kosten waar deze zelfcensuur toe kan leiden. Een voorbeeld:

Lees meer

“Nieuwe verdienmodellen komen er niet zomaar”

Terwijl u zat te slapen of te loonslaven was er gister een vergadering over patenten op planten en vandaag markeert de introductie van het downloadverbod. Nieuwe verdienmodellen komen er namelijk niet zomaar.  Daarvoor moet u eerst gecorrigeerd worden volgens Teeven. De PvdA stemt daarmee in.

Vreemd genoeg denkt woordvoerder Jeroen Recourt daar anders over. Hij denkt niet voor een algemeen downloadverbod te hebben gestemd maar voor een commercieel downloadverbod. Alleen als je het bedrijfsmatig doet dan is het illegaal. Of zoals Recourt zelf blogt: “Een downloadverbod dat alleen de criminelen raakt.” Daarmee denkt de PvdA Teeven misschien een vinger te geven maar Teeven zal de hele hand nemen. Om te kunnen controleren wat er over internet uitgewisseld wordt moet de netneutraliteit geschonden worden.

Lees meer

De ‘Ik heb niets te verbergen’ mantra; DNA database

Op regelmatige basis hoor je het argument ‘als je niets te verbergen hebt, heb je ook niets te vrezen’ als rechtvaardiging voor verhoogde en privacy schendende controle. Dit argument is niet alleen gevaarlijk, maar ook oneerlijk en laf.
In de reacties op een eerder artikel over een DNA databank lieten meerdere personen weten dat de efficiëntie van wetshandhaving altijd zou moeten prevaleren boven andere argumenten daarbij gebruik makende van de ‘als je niets te verbergen hebt, heb je niets te vrezen’ mantra. Dit is een bijzonder gevaarlijke mindset. Het argument wordt vaak gebruikt door pro-big brother adepten en deze wijze van argumenteren is gevaarlijk, laf en oneerlijk.
Er zijn tenminste 4 goede redenen om deze mantra compromisloos terzijde te schuiven:
De regels kunnen veranderen, het bepalen of je schuldig bent is niet aan jou, wetten moeten gebroken worden om de maatschappij te laten evolueren en privacy is een menselijke basisbehoefte.

Laten we hier eens iets dieper op inzoomen opbouwend van de minder belangrijke en meer evidente naar de minder evidente en belangrijker argumenten.

Lees meer

Pleidooi voor de kleine winkelier

Wat maakt een winkelcentrum uniek? Vraag het de inwoners en het antwoord zal niet zijn dat zij warme gevoelens krijgen van leegstand gecombineerd met enkel nog winkels van de grote ketens. Toch is dit het treurige beeld dat vele winkelcentra de aanblik van vervallen spooksteden begint te geven.

Rond 20 jaar geleden begon het gemeentebestuurdersfeestje; elk dorp en elke stad moest een nieuw winkelcentrum. Projectontwikkelaars en investeerders trokken in een grote karavaan langs de bestuurders om schitterende ontwerpen te tonen en likkebaardende cijfers. Welke bestuurder voelt zich immers niet groeien bij de gedachte aan een ‘regiofunctie’; het warme winkelhart van de regio. Dat deze regiofunctie op dezelfde wijze aan de aanpalende gemeente werd verkocht mocht de pret niet drukken.
Dit feestje was echter minder gezellig voor de kleine winkeliers; gedwongen in een nieuw pand met vaak veel teveel vierkante meters en een enorm hoge huurprijs vielen en vallen ze bij bosjes om.

Lees meer

Forever young als dystopie, had u dat ooit gedacht?

Terwijl tvee kijkend Vernederland zich met #penw afvroegen of “mediaan” een geheel nieuw woord is vraagt een Amerikaanse komiek zich af of de menselijke diersoort niet gedoemd is om eeuwig een kleuter te zijn. Ja dus. De missie van de reclame-industrie is klaar, we zijn compleet gedebiliseerd. Forever young als dystopie, had u dat ooit gedacht?