Europa als bron van vrede en voorspoed?

Protest_Credit_CrisisDe Europese Unie gaat er graag prat op dat de Brusselse bureaucratie een bron van vrede, voorspoed en emancipatie is. Nu het reeds vijf jaar “crisis” is kan het  allerminst kwaad om die bewering eens kritisch tegen het licht te houden, te meer omdat de Europese Commissie grossiert in Godwins. Wie in 2005 voornemens was om tegen de Grondwet te stemmen riskeerde dat “het licht uit zou gaan” zo zei toenmalig D66-minister van Economische Zaken Brinkhorst. Parlementsvoorlieger en thans vice-president van de hoogste “rechtbank” van Vernederland Donner (CDA) ging zelfs zover dat hij ronduit waarschuwde voor oorlogen en een mogelijke Balkanisering van Europa als het ‘nee’ zou winnen. Het moge dus duidelijk zijn dat de Eurofielen stem voor ons of anders <insert Godwin> uitdragen.  Hoewel het stemvee deze angstbeelden trotseerde door luid en duidelijk nee te stemmen bleek al snel dat de “volksvertegenwoordiging” besloten had om zhaar reet af te vegen met de uitslag als dat een nee betrof. Het Verdrag van Lissabon is de gefaalde grondwet minus een paar symbolische puntjes zoals het Europese volkslied.

De campagne tegen de Europese Grondwet is met afstand mijn meest favoriete campagne ooit. We came, we saw, we kicked some ass! Wegens geen tv ben ik de uitslag bij m’n ouders gaan kijken en de blik van mijn vader was zo mogelijk nog leuker dan de reactie van oorlogsmisdadiger en toenmalig premier Balkenende. Maar dat terzijde.

Europa, bron van welvaart, voorspoed en vrede. Zeggen ze. Europa emancipeert. Na de shock and awe van de Tweede Wereldoorlog heeft de FED, de private “Amerikaanse” centrale bank, ons met dezelfde intentie – overheersing –  overladen met dollars.  Dat de VVD het doet voorkomen dat het een karikatuur van de werkelijkheid is als in een lesbrief staat dat de bio-industrie zoveel mogelijk dieren in een zo klein mogelijk hok wil stoppen, is veelzeggend. Het geeft aan hoezeer de Orwell bedachte uitdrukking newspeak waarheid is geworden. De vrede waar de EU zo prat op gaat begon met de koude oorlog en is, sinds de val van de Berlijnse muur, verworden tot een gewapende vrede. Griekenland, dat gebukt gaat onder groteske bezuinigingen, is bezig zich tot de tanden te bewapenen. Het volk mocht eens echt in opstand komen nietwaar? Hoe hard de EU voornemens is een opstand neer te slaan wordt huiveringwekkend duidelijk nu bekend is dat men Blackwater heeft ingehuurd om het vuile werk te doen indien leger en politie weigeren in te grijpen.

Het enige verschil tussen u en mij en een plofkip is dat bankiers er in ons geval bij gebaat zijn zoveel mogelijk woonruimte te verkopen terwijl werkgevers ons zo weinig mogelijk loon betalen. Dat is goed voor de (too big to fail) economie.

Terwijl de EU Griekenland wurgt, de ME de demonstranten knuppelt en ons nieuws de boel sussend verslaat, grijnzen de rijken. Volgens Oxfam Novib hebben de 100 allerrijkste mensen vorig jaar genoeg verdiend om de wereldwijde honger vier keer op te lossen. 100 mensen met genoeg geld om vier planeten te voeden.

Diezelfde 100 mensen helpen mee een systeem in stand te houden dat niet bekritiseerd mag worden. Een systeem dat er sinds de zogenaamd vrijgevochten jaren ’70 toe lijdt dat de lonen niet meer meegroeien met de productiecapaciteit. Wat ons als emancipatie is verkocht, is in feite de overschakeling van eenverdieners naar tweeverdieners geweest. Met alle tweede auto’s en kinderopvang van dien. Doordat het aanbod van personeel op de arbeidsmarkt praktisch is verdubbeld, zijn de lonen logischerwijs gedaald. Zo werkt de wet van vraag en aanbod. Kassa voor diegenen die de Fortune 500 bestieren dus. Big time kassa zelfs, want de almaar toenemende winsten zijn aangewend om werknemers op de pof te laten leven. De loonsverhoging die er niet kwam, is toch benut middels krediet. Zie daar de verarmingsmachine die Europa heet.

Gelooft u mij niet omdat ik gekkie heb? Luister dan naar professor Wolff, hij is magna cum laude afgestudeerd econoom aan de universiteiten van Harvard, Yale en Stanford. En hij vertelt precies hetzelfde verhaal maar dan in een Amerikaanse context.

Getagd . Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie