Verklaring Johannes Wier Stichting

SOS Ter ApelL.S.,
Honger- en dorststakingen kunnen niet alleen gedurende de staking ernstige lichamelijke en psychische gevolgen hebben voor de betreffende persoon, maar ook na het beëindigen van de staking. Goede, professionele nazorg, zowel op lichamelijk als psychisch gebied, is om die reden van groot belang. Uit de literatuur en praktijk is bekend dat het zogenaamde refeeding syndrome kan optreden door verstoring van o.a. de mineralen huishouding in het lichaam. Om die reden is lichamelijk onderzoek na de honger- en dorststaking om met zorgvuldig beleid weer voedsel en vocht toe te dienen geïndiceerd. Daarnaast is uit de literatuur en praktijk bekend dat er ernstige psychische problemen kunnen ontstaan na beëindigen van de staking. Recente medische literatuur spreekt over depressie, wanen, paranoïde stoornissen en slaapstoornissen.
De periode van herstel na het beëindigen van een honger- en dorststaking hangt af van de
individuele lichamelijke en psychische conditie vóór de staking, de ernst en duur van de staking, en de inname van voedsel en vocht evenals de psychosociale opvang na de staking. Nazorg zal om die reden een week tot enige maanden moeten worden geboden. Om de duur en intensiteit van de nazorg te bepalen zal een gedegen medisch en psychologisch onderzoek bij de ex-honger- en dorststaker moeten plaats vinden.

Dr. L.H.M. van Willigen, arts
Voorzitter Johannes Wier Stichting
Geraadpleegde literatuur o.a.:
Es A. van, Ojen C.C.J.M., Raat A.M.C. (red.)(2000) Honger naar Recht, honger als wapen. Amersfoort,
Johannes Wier Stichting
Gétaz, L., Rieder, J.-P., Nyffenegger, L., Eytan, A., Gaspoz, J.-M., & Wolff, H. (2012). Hunger strike among detainees: guidance for good medical practice. Swiss medical weekly, 142

Getagd . Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie