Geimzinnig over het waarom van bodyscanners

bodyscanner‘Nieuws gaat,’ zo doceert Rob in een filmpje, ‘bijna altijd over uitzonderingen op een regel.’ Welke uitzondering hij precies bedoelt weet ik niet. Hij bedoelt in ieder geval niet afwijken van het mainstream geleuter. De Correspondent sluit zich namelijk nu al aan bij de rest van de kliek die enerzijds, anderzijds-verhalen brengt.

De hoofdredacteur van Sargasso, waarvan ik hoge verwachtingen had en waarvoor ik gewerkt heb, begon z’n “carrière” bij de Correspondent met makkelijk kapot te googelen gejank over de WOB. Dimitri Tokmetzis doet in de eerste aflevering z’n beklag over zwartgemaakte pagina’s overheidsinformatie. Natuurlijk is het onterecht dat de overheid naar believen informatie zwart kalkt maar ik wil het met name hebben over de vraagstelling, de premisse en niet zozeer over de beantwoording.

De vragen over de bodyscanners op Schiphol worden niet beantwoord. Welke vragen dat precies zijn blijft eveneens onbeantwoord. Het artikel is globale een uiteenzetting van een WOB-procedure waarbij de nadruk gelegd wordt op de zwarte stift van de overheid. Wat 60 naaktscanners precies mogen kosten komt Tokmetzis niet te weten en daarover doet ie verslag.

Daarmee impliceert hij dat die dingen nodig zijn omdat er nou eenmaal mensen bestaan die middels explosieven in hun ondergoed vliegtuigen trachten op te blazen. Andere media hebben bericht dat de anusbom in opkomst is en dat ook niet uitgesloten kan worden dat borstimplantaten explosieven kunnen bevatten.

Tsja. Laat The Guardian nou eens bericht hebben dat die underwearbomber op de loonlijst van de CIA stond. Daarom lijkt de vraag waarom we ondergoed op explosieven controleren mij des te prangender dan de vraag hoeveel die controle kost. Maar goed, dit blog lezen kost natuurlijk geen 60 euro per jaar dus wat weet ik ervan?

Getagd . Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie