Over consumptie

Earth overshoot day, kent u die uitdrukking? Dat is de dag waarop we de jaarlijks beschikbare hoeveelheid grondstoffen hebben opgesoupeerd en die dag valt tegenwoordig in augustus. Dat betekent dat we vier maanden per jaar interen op wat de aarde ons heeft te bieden. Daarmee is de ecologische crisis een fors groter probleem dan de economische crisis. Tenminste, dat zou je zeggen. Helaas houden economen totaal geen rekening met de vraag op welke planeet we leven of hoeveel planeten we hebben. Grondstoffen worden gezien als externaliteiten. Of een gasbel zich nou in Slochteren bevindt of op Mars maakt geen verschil. In de economische “wetenschap” zijn grondstoffen een gegeven. Alles is altijd beschikbaar. Niks kan op, de aarde is als een milkshake waar je oneindig aan kan lurken. Zie daar het totale failliet van onze kenniseconomie. We zijn niet eens in staat om te erkennen dat je de planeet niet oneindig leeg kunt zuigen. Economen zijn erger dan alcoholisten die geen drankprobleem hebben zolang er bier is.

En toch werd ik vandaag godvergeten giftig toen “Kameraad Pavlov” kwam roepen dat overconsumptie de schuld van alles is. Vandaar dit blog. Omdat roepen dat mensen het te goed hebben het favoriete frame van de olichargen is. Ik heb geen idee hoeveel mensen er jaarlijks sterven door zichzelf vol te vreten, wat ik wel weet is dat er jaarlijks 20 miljoen mensen sterven omdat ze te arm zijn om in hun bestaan te voorzien. De crisis die na zes jaar toch wel het nieuwe normaal mag heten maakt de rijken rijker en de armen armer. En wat is de politieke reactie? De armen armer maken en de rijken rijker. Het is geïnstitutionaliseerde krankzinnigheid en als je dat met succes weet te verdedigen dan levert dat je een topsalaris op.

Consumptie is echter niet het probleem. Overaanbod en onderbetaling zijn dat wel. Terwijl we aan de vooravond van de compleet geautomatiseerde economie staan geven we paupers lekker de schuld van alles. U gelooft niet in het piramidespel dat economie heet? Dan bent u een staatsgevaarlijk sujet! U gelooft dat iedereen recht heeft op een menswaardig bestaan? Dan bent u nog erger! Welkom in de zombie-economie waar het systeem belangrijker is dan de onderdanen. Aanbod is belangrijker dan de vraag. Lang leve sheeple die horig zijn aan de elite, het is volstrekt logisch dat mensen die niks te klagen hebben zich druk maken over het consumptiegedrag van paupers die maar beter dood kunnen gaan.

Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie