“Code Oranje”: democratische verarming

quote-fascism-should-rightly-be-called-corporatism-as-it-is-the-merger-of-corporate-and-government-power-benito-mussolini-133351Als door de Kroon benoemde bestuurders claimen dat het vijf voor twaalf is voor de democratie en dat er hoognodig vergaande veranderingen moeten worden doorgevoerd dan is het tijd om jezelf achter de oren te krabben. Burgemeesters in Nederland zijn namelijk vooral een hindermacht die al te radicale gemeenteraden in toom moeten houden. Ivo Opstelten bijvoorbeeld rekende er op dat burgemeesters die zich geconfronteerd zagen met een raadsmeerderheid die wietteelt wil legaliseren de gemeenteraad onder de duim zouden houden. Gelukkig hebben de burgemeesters van de meeste coffeeshopgemeenten tegen hem gemuit door voor legalisering van de achterdeur te pleiten maar dat is een zeer recente ontwikkeling.

Toen ik nog raadslid was bestond  er ook al eens een zogenaamde wiettop en middels een aangenomen motie gaf ik de burgemeester opdracht om daar aan deel te nemen en om voor legalisering van de (thuis)teelt van wiet te pleiten, niet alleen voor legalisering van de achterdeur. Hoewel de gemeente Smallingerland daarna inderdaad voor legale wietteelt ging pleiten, ging de burgemeester mooi niet naar de wiettop. Toen ik daar mondelinge vragen over stelde was een volle agenda het excuus dat een raadsmeerderheid slikte als zoete koek. Daardoor werd mijn aanvankelijke politieke succes door de plee gespoeld.

Nu burgemeesters als ongekozen, zelfstandige bestuursorganen die amper ter verantwoording te roepen zijn, code oranje afkondigen omdat de democratie in zwaar weer zou verkeren zoals Volkskrant kritiekloos opschrijft, ben ik eens een rondje gaan googelen en wat blijkt? Dat hebben burgemeesters helemaal niet zelf bedacht. Computable claimt dat het een initiatief van een Amsterdamse start-up is dat uit een hackathon is komen rollen. Ook dat is niet waar. Het is geen Amsterdams initiatief, het is een multinationaal bedrijf en het is niet opgericht in  2015 maar in 2013 zoals de CEO van het private bedrijf dat zogenaamd de democratie wil redden op zijn LinkedIn aangeeft.

Nou ben ik bepaald geen fan van Mussolini maar ik kan prima leven met zijn definitie van fascisme. Mussolini definieerde fascisme als de fusie van de belangen van de staat met de belangen van het bedrijfsleven. Daarom vond hij corporatisme een vlag die de lading beter dekt. Afgaande op de reacties die Esther Ouwehand kreeg toen ze zei dat het bedrijfsleven niet van plan is om urgente problemen zoals milieuvervuiling en klimaatchaos aan te pakken, blijkt dat vrijwel geen enkele andere politieke partij bereid is om bedrijven in het beklaagdenbankje te slepen en dat het statement dat bedrijven zijn opgericht met als doel om koste wat kost winst te maken voor de gevestigde orde ver buiten het boekje gaat. De stelling van Esther Ouwehand dat bedrijven niet zijn opgericht om te handelen in het collectieve belang van mensen, dieren, natuur en milieu, zorgde ervoor dat een brede Kamermeerderheid ging steigeren van verontwaardiging.  De commissievoorzitter van de PvdA sprak van weeromstuit van Esther Ouwehond. Wat hij overigens snel verbeterde.

Daarom lijkt me de conclusie gerechtvaardigd dat het wereldbeeld van het CDA, de VVD, de SGP en D66 volledig in lijn is met dat van Mussolini. Men doet alsof de belangen van de staat die de belangen van de mensen zou moeten vertegenwoordigen overeenkomen met de belangen van multinatinationals. Het is vloeken in de kerk om te stellen dat bedrijfsmatige belangen niet overeenkomen met maatschappelijke belangen. Suggereren dat het een keertje ophoudt met vrijblijvende convenanten en dat er toch echt een stok achter de deur moet is ook een brug te ver, een eng wereldbeeld zelfs zoals de SGP het zegt en waar een meerderheid van VVD, CDA, PvdA, D66 (en vast ook de PVV maar die was afwezig) achter staat. Als dat niet de definitie is van de door Mussolini bedachte term corporatisme is, dan eet ik mijn versleten gympies op.

De media hebben geen enkel onderzoek verricht naar de herkomst van de door ongekozen burgemeesters gewenste democratische vernieuwing waarbij beproefde concepten als regeerakkoorden en gemeenteraden uit het raam worden geknikkerd.  De enige kritische kanttekening die ik heb gezien, komt van de NOS. Maar ook dat gaat niet over het feit dat het een privaat initiatief met winstoogmerk is. De NOS stelt dat democratische invloed vooral een speeltje van hoogopgeleide 45-plussers is. Een hoogleraar Staats- en Bestuursrecht stelt tegenover de NOS dat burgemeesters de gemeenteraad op de kop willen zetten om problemen die ze zelf veroorzaakt hebben op te lossen. Daar wordt de boel niet democratischer van maar juist autocratischer. Burgemeesters trachten de gemeenteraad te vervangen door een belabberde website.

Geen enkel nieuwsmedium bericht dat het hele gebeuren afkomstig is uit de koker van de Davos-elite die we uit de cockpit moeten trappen zoals Ewald Engelen op het laatste congres van de Partij voor de Dieren zei. De oprichter van civocracy is door het World Economic Forum uitgeroepen tot een zogenaamde influential, dat is newspeak voor rijkeluiskinderen die iedereen voor de gek houden door te veinzen dat ze ook maar ene fuck geven om het plebs.

Code Oranje wil de de politiek depolitiseren. Het wil geen democratie. Het wil corporatisme. En het doet dat met een digitaal speeltje dat onderontwikkeld is. Door middel van een website waar je niet eens op een fatsoenlijke manier je ideeën achter kunt laten. Sterker nog, je kunt de site niet eens bekijken zonder je eerst te registeren en daarna drie ingediende ideeën goed te vinden. En de media steken daar de loftrompet voor op zonder uit te zoeken waar het vandaan komt. Dat is geen democratische vernieuwing, het is democratische verarming.

Civocracy is brood en spelen 2.0 waarbij het broodgehalte nogal laag is. Het is een onwerkbare website die terstond op dient te hoeren. Zo niet, dan accepteren we dat democratie net als ieder bedrijf alleen om geld verdienen draait.

Getagd , , . Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.