Boerenbedrog II

laarzenactie

De industrie die kalfjes beneden de 70€ liever doodspuit, geeft laarzen van 130€ per paar weg.

Terwijl u sliep heeft de Tweede Kamer de biologische boeren ten grave gedragen. Dat ging gepaard met veel Orwelliaans misbaar. Ten eerste houden het Kabinet, de Kamer, de lobby en zelfs  een  organisatie als Natuurmonumenten er een doublethink definitie van grondgebonden landbouw op na. Cowboys met megastallen wiens koeien jaarrond binnen gehouden worden en waarvan de mest elders in Nederland wordt uitgereden of verwerkt tellen als grondgebonden landbouw. Biologische melkveehouders wiens koeien zoveel mogelijk in de wei staan, die niet bijdragen aan het mestoverschot omdat ze een mesthuwelijk met een biologische akkerbouwer in de buurt hebben gesloten waardoor lokaal een gesloten kringloop ontstaat, tellen niet als grondgebonden landbouw.

Omdat de Kamer een amendement van de ChristenUnie en D66 om alle grondgebonden bedrijven te ontzien omarmt, kan het straks zo zijn dat de cowboys die het probleem veroorzaakt hebben, vrijstelling krijgen van de generieke korting op de fosfaatrechten terwijl niet-grondgebonden bedrijven dan 2,5 procent meer worden gekort. Onder die zogenaamd niet grondgebonden bedrijven bevindt zich zo’n 10 procent van het aantal biologische boeren. Rikus Renting, een boer die het mestoverschot eerder verkleint dan vergroot door mest van derden te verwerken, verwoordt het als volgt: “Ik heb altijd maar 170 kilo stikstof uit dierlijke mest per hectare mogen gebruiken, terwijl anderen altijd 250 kilo mochten aanwenden. Maar ik moet evengoed inbinden. Dat is natuurlijk vreemd. Net alsof ik de boete voor te hard rijden voor mijn buurman moet betalen. Daarbij komt dat ik alle mest van de melkveetak op het eigen land kwijt kan. Met dit overheidsbeleid wordt mijn eigendom me als het ware ontnomen.”

Een beroep doen op het eigendomsrecht is het volgende staaltje doublethink. Staatssecretaris Martijn van Dam bedient zich er ook van, maar dan een graadje erger. Volgens de staatssecretaris beschermt artikel 1 van de Rechten van de Mens bedrijven(!) tegen milieumaatregelen. De derogatie (een ontheffing, geen recht) zou boerenbedrijven het recht geven om de kwaliteit van het oppervlaktewater te bedreigen door structureel een mestoverschot te creëren. Van Dam vreest rechtszaken als hij de tsunami van mest die op ons afraast daadwerkelijk in zou dammen. TTIP mag dan voorlopig van de baan zijn, de staatssecretaris van PvdA-huize laat nu al na afdoende maatregelen te treffen uit angst dat het de staat miljoenen- of miljardenclaims oplevert.

De sector zelf is horende doof en ziende blind. Het wordt mestoverschot is taboe, men spreekt van een P2O5-plafond, en de inbreng van de Partij voor de Dieren wordt geboycot. Toen Esther Ouwehand wel het fatsoen had op het manifest van de boeren in ontvangst te nemen, kreeg ze te horen dat ze boeren niet moest “demoniseren” door de belangen van de biologische boeren te verdedigen tegen het recht van de sterkste cowboys. Het derde Orwelliaanse dingetje is dat FrieslandCampina (de drijvende kracht achter het huidige plan) boeren kartelvorming als solidariteit verkoopt. Hoewel de 200 boeren (RefDag-alarm) bij het debat claimden dat de hele sector achter het plan staat, blijkt uit een peiling van Milieudefensie en netwerk Grondig dat maar 30 procent van de boeren dat doet. Een alternatief mestplan zou op 65 procent steun kunnen rekenen.

De vorige keer dat de Kamer koste wat kost de derogatie trachtte te redden, schreef ik dat “wetten als worstjes zijn” zoals Piet-Hein Donner in 2014 zei, “je kunt maar beter niet weten hoe ze gemaakt worden.” Toenmalig staatssecretaris van Landbouw, Natuur en Milieu  Economische Zaken Dijksma leidde de Kamer om de tuin door hen te vragen akkoord te gaan met een nadere uitwerking van de wet middels een Algemene Maatregel van Bestuur. De Kamer moest de wet aannemen om erachter te komen wat er uiteindelijk in komt te staan. Van Dam gaat daar nog een stapje verder in. Hij vraagt de Kamer akkoord te gaan met een pakket waarvan niet bekend is wat er in zit behalve 76 miljard kilo mest en 200.000 tot 480.000 dode koeien. FrieslandCampina, pardon, de zuivelketen mag de rest van de maatregelen invullen en de staatssecretaris heeft alvast aangekondigd de uitkomst daarvan algemeen verbindend te verklaren. Aangezien dit FrieslandCampina een monopoliepositie geeft, is netwerk GRONDig al naar de Autoriteit Consument en Markt gestapt. De Groningse hoogleraar economisch recht Hans Vedder geeft hen een gerede kans om te winnen.

Hij zegt niet op voorhand dat de afspraken van de zuivelindustrie over de productievermindering leiden tot een verboden kartel, maar het is evenmin een gelopen koers. “We zien een invulling, die politiek gekleurd is. Wat de industrie nu op tafel legt, staat in elk geval op gespannen voet met het mededingingsrecht. Daar word ik toch een beetje nerveus van. Bovendien is het plan naar ik heb begrepen in zekere beslotenheid tot stand gekomen. Het plan moet in het openbaar worden getoetst. Als ik van degenen die het vastgesteld hebben hoor dat dit het beste is voor de sector en dat het probleem hiermee wordt opgelost, ben ik niet zomaar overtuigd. Ik heb te vaak mensen op hun blauwe ogen geloofd, en dat is me niet erg goed bevallen. Kijk naar de bankensector.”

Toch doet een Kamermeerderheid alsof het allemaal in kannen en kruiken komt, het enige wat nodig zou zijn is dat de staatssecretaris wat beter zijn best doet, zo stelt het CDA. De VVD bepleit het afschaffen van het fosfaatplafond, de PVV bepleit dat ook maar wil dat bereiken door uit de EU te stappen, wat de PVV zowaar realistischer maakt dan de VVD. De SGP beweert met droge ogen dat er totaal geen structureel probleem is. Nederlandse boeren zijn niet verslaafd aan derogatie, daarom hoefde er ook geen nachtelijk debat te worden hoeven gevoerd. O wacht…

Zoals ik al in 2014 schreef, als Nederland de derogatie verliest, en vooralsnog lijkt daar 80 procent kans op te zijn, dan raakt de poep de ventilator. De wet verantwoorde groei melkveehouderij heeft tot een fiasco geleid, niet tot het veiligstellen van de derogatie. Het zal de fosfaatwet waarschijnlijk niet anders vergaan. Er wordt nu verwacht dat zo’n tien procent van de boeren zullen stoppen als gevolg van de fosfaatwet. Het aantal boeren dat wordt gedwongen  om te stoppen als de Europese Commissie de derogatie intrekt zal daar een veelvoud van zijn. Voor FrieslandCampina is de buit dan binnen en zijn ze waarlijk monopolist maar voor boeren, dieren, natuur en milieu is het leed dan nog lang niet geleden.

Vandaar dat het zo bevreemdend is dat grote landelijke kranten als NRC, Volkskrant, Telegraaf en zelfs Trouw dit debat totaal genegeerd hebben. De media die er wel aandacht aan besteden, grossieren in sussend nepnieuws. Boeren zouden nu weten waar ze aan toe zijn. (Niet waar, dat weten ze pas in 2018.) Boeren zouden hiermee gered zijn. (Niet waar, het is een nekslag voor biologische boeren, alleen grootbedrijven die zo groot zijn dat ze liever niet zeggen hoeveel koeien er jaarrond op stal staan, hebben baat bij fosfaatrechten.) De Kamer heeft afgelopen nacht een mestmonster gebaard. Biologische boeren zijn in de mestvergister gegooid in de ijdele hoop Chinezen verslaafd te krijgen aan zuivel waar zij in groten getale allergisch voor zijn. Dat betekent dat de Nederlandse veehouderij geofferd wordt op het altaar van de kortetermijnbelangen. China heeft geen langdurig partnerschap gesloten met de hogeschool voor landbouw, het Van Hall-instituut, China komt domweg het kunstje afkijken.

De lonen in China zijn lager, de eisen voor dierenwelzijn zijn zo goed als niet bestaand. Echt, als er een vijfde colonne bestaat in Nederland dat zijn het Chinese megabedrijven die onze definitie van megastallen in de toekomst gaan doen verbleken. Desondanks betekent gezond boerenverstand volgens Boerenbusinness ongegrond optimisme. De biologische boeren zijn niet doodgeknuffeld, welnee! Er is juist een warm pleidooi voor hen gehouden. Alsof de boete van 5000€ per koe niet bestaat.  Boerenbusinness ontkent zelfs het hele probleem, zo zou de waterkwaliteit juist verbeteren in plaats van verslechteren door derogatie. Een maximum per boer qua fosfaatrechten zou de waterkwaliteit niet helpen en een ontheffing van het totale maximum wel bijdraagt aan de waterkwaliteit. Om het te vertalen naar een voor iedereen begrijpelijke situatie: de politiek en de media die de moeite nemen om het één na langste debat ooit te verslaan, adviseert u om vijf katten te nemen die nooit naar buiten mogen zonder ook maar één kattenbak aan te schaffen. Mocht het gaan stinken in uw huis, dan kunt u het beste met parfum spuiten, in plaats van de stront op te ruimen. Uw katten poepen namelijk bruin goud. U dient de keutels in potten te doen of anderszins te verpakken en te koop aan te bieden. Er komt een markt waar stront net als stenen altijd en eeuwig in waarde stijgen en zo niet, dan is de belastingbetaler de dupe. Supertof voor de FrieslandCampina’s natuurlijk.

Niet zo tof voor biologische boeren die ramhard genaaid worden. Waar Groningers geen aanspraak kunnen maken op het EVRM, kan de NAM dat wel. De NAM heeft het “mensenrecht” op eigendom van de gasvelden onder de huizen van mensen die daardoor zwaar benadeeld worden. Groningers hebben geen totale zekerheid dat hun huis de komende jaren niet instort door een gasbeving. Omgekeerd heeft de NAM wel het recht op het maximaal aantal kuub gas dat gewonnen mag worden. Contracten met het buitenland wegen zwaarder dan gasbevingen in het eigen wingewest. Zo gaat het ook met de derogatie.

Er is in Nederland een vrij openlijke mestmaffia die schijt heeft aan de rechtsstaat die volgens de minister-president niet uit een cafetariamodel bestaat. Helaas doet het dat wel. De mestmaffia komt met leuzen als “waar homo’s in roeren, is wat wij vervoeren” en ze deinsden niet terug om Esther Ouwehand en haar lokale medestanders fysiek te belagen.

Het debat over de fosfaatwet heeft één ding glashelder gemaakt. De gewelddadige mestmaffia steunt de PVV en vice versa. Boeren die Esther Ouwehand bedreigden waren hoofdstuk één.  Boeren die weglopen hoofdstuk twee. Hoofdstuk nul of de inleiding moet eigenlijk zijn dat er circa zeven kleinere boeren per week stoppen en dat per 2018 de mega-multinationals al die fosfaatrechten zullen opkopen.

Mooi voor het zuivelkartel, mooi kut voor de biologische veehouderij. Een meerderheid steunt de mestmaffia. Het is zoals Esther Ouwehand zei dat het is.

Ik ben bijna sprakeloos. Wat een ongelooflijke kul! Wij staan hier nu te beslissen over de toekomst van de melkveehouderij, waar de biologische boeren het loodje gaan leggen. De Partij van de Arbeid heeft altijd mooie woorden gehad, ook zojuist nog! Degenen die niet aan deze problemen hebben bijgedragen — dat doen biologische boeren niet; zij maken geen gebruik van de derogatie — hoeven niet te lijden. Als we instemmen met deze wet en dit plan eronder en we de staatssecretaris vragen om een beetje te kijken of er nog wat gesprekjes mogelijk zijn, laten we de biologische boeren gewoon keihard vallen. Is de Partij van de Arbeid daar werkelijk toe bereid of is zij bereid om op haar schreden terug te keren? Wie is belangrijker, de biologische boer of de VVD?

Dinsdag volgt de uitslag maar vooralsnog lijkt de VVD het te winnen. Er is ruim honderd miljoen in bruine stroom geïnvesteerd. FrieslandCampina vreet milieusubsidies op weg naar een monopoliepositie. De PvdA offert biologische boeren op in de ijdele hoop dat de VVD hen niet al te hard gaat aanvallen in de campagne. En de mestmaffia is de lachende derde.

Getagd . Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.