Dijsselbloem, zelfbenoemd activist

De afgelopen Kabinetsperiode hebben we Jeroen Dijsselbloem leren kennen als hardcore neoliberaal. Namens het IMF en als mister Euro heeft hij, zowel in de woorden van een anonieme spreekbuis van de Eurogroep als van de Griekse regering, Yannis Varoufakis mentaal gewaterboard en Griekenland fiscaal gewaterboard. Dat heeft hij gedaan door de Griekse economie te gijzelen. Door de introductie van de Euro, gaan deelnemers aan die vermaledijde munt niet meer over het eigen monetair beleid. Dat is geen onbedoeld neveneffect, het was exact de bedoeling. Wie denkt dat de Euro is mislukt, is uiterst naïef.

De Euro is ontworpen om toe te slaan in tijden van crisis, grof gezegd is de Euro een tatoeage van een rups boven de bilspleet van een onweerstaanbare meesteres die zich ontpopt als een vlinder zodra er sprake is van monetaire krapte.

De Euro, is net als de EU, opgericht om de tucht van de markt in het plebs te rammen. Waar natiestaten voorheen de keuze hadden om hun munt te devalueren, rest nu nog slechts de keuze om te snijden in sociaal beleid. Er zal bezuinigd en geprivatiseerd worden of anders gaan de pinautomaten uit. Griekenland heeft dat aan den lijve meegemaakt. Daar werd het onmogelijk om je eigen geld op te nemen. Iets dat nadrukkelijk alleen voor Grieken gold, niet voor toeristen of expats.

Grieks staatsbezit moest en zou voor een fractie van de boekwaarde geprivatiseerd worden. Zo heeft Duitsland 14 vliegvelden opgekocht voor een fractie van de kostprijs. Dat terwijl de Europese bailoutgelden na een rondje om de Acropolis in de schatkist van Deutsche Bank belanden. We doen wel alsof we Griekenland redden maar in de praktijk komt daar niks van terecht. Het is een publiek geheim dat Griekse pensionado’s en het Griekse minimumloon zo’n 35% moest inleveren om Deutsche Bank enigszins liquide te houden.

Jeroen Dijsselbloem is al die tijd de beul namens de grootbanken geweest. Terwijl de wereld met veel te weinig afschuw reageerde op Amerikaanse martelpraktijken in Guantanamo Bay en diverse andere blacksites, ging Jeroen Dijsselbloem prat op mentale en fiscale waterboarding. En nu de verkiezingen naderen, geeft hij banken ineens de schuld van het alles overwoekerende populisme. Puhlease!

Je kunt jezelf honderdduizend keer een activist noemen maar dat neemt niet weg dat je een gewillige beul namens het IMF ben geweest. Je kunt jezelf in verkiezingstijd wel tegen de banken keren en hen als hoofdschuldige van de populariteit van populisme aanwijzen maar dat laat onverlet dat je vier jaar lang naar hun pijpen heb gedanst. Dat is ongeloofwaardig als fuck.

In je laatste maanden als Minister van Financiën eindelijk ontdekken dat banken moeten worden aangepakt valt weliswaar toe te juichen, maar dat wordt dan weer ongeloofwaardig gemaakt door te zeggen dat het nationaliseren van geldcreatie zogenaamd veel geld zou kosten. Dat hoeft niet, het enige dat ervoor nodig is om de banken het privilege van giftige geldcreatie te ontnemen.

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.