De “grote hack” die nooit plaatsgevonden heeft

Er ligt negen gigabyte aan echte en gefabriceerde documenten van het campagneteam van Macron op straat. Team Macron noemt dat een grote hack en dientengevolge doen ook bijna alle media dat. Een van de weinige uitzonderingen is het Financieel Dagblad dat spreekt van een groot aantal campagnemails die gelekt zijn. Dat van het grote aantal klopt, dat van het lekken niet.

Een lek is wanneer een klokkenluider tegen misstanden aanloopt die vervolgens al dan niet anoniem naar buiten gebracht worden. Dat is hier absoluut niet het geval. De enige misstanden waar sprake van is, bestaan uit een digitale inbraak en een desinformatiecampagne. De documenten die misstanden zouden onthullen zijn stuk voor stuk slechte vervalsingen.

De meest explosieve claims in de zogeheten Macronleaks zijn dat Macron een offshore-bankrekening zou hebben en dat één van zijn kompanen drugs zou kopen met bitcoin die vervolgens afgeleverd worden in het parlement. Wikileaks gooit de eigen geloofwaardigheid te grabbel door bij het hierboven gelinkte slecht vervalste “ingescande document” te gaan leuteren over een printer/scanner van 100.000€ en als je denkt dat hooggeplaatste (oud)-politici bitcoins nodig hebben om aan drugs te komen, dan heb ik een brug te koop. Ik zeg niet dat iedere politicus drugs gebruikt, ik zeg wel dat anoniem drugs kopen via het darkweb iets voor het klootjesvolk is.

De media roepen ondertussen weer DE RUSSEN! En het is waar dat er in de metadata van de gestolen en vervalste documenten terug te vinden is dat ze bewerkt zijn op computers met een Russische taalinstelling. Dat is echter geen bewijs dat het ook de Russen waren. Te meer omdat de hype over het vermeende lek dat dat noch een lek of grote hack was begonnen is op 4chan en het viraal is gegaan dankzij Trump-fans en hun bots.

De reden dat het de Russen wordt aangerekend is dat er gebruik wordt gemaakt van dezelfde methode die gebruikt is bij de DNC-leaks die wel zo mogen heten omdat daaruit bleek dat team Clinton team Sanders van meet af benadeeld heeft. Wat volstrekt buiten beschouwing wordt gelaten is dat het toch echt geverifieerde Amerikaanse twitteraars zijn die de hype hebben opgeklopt.

Wat de media ook niet vertellen is dat de “Russische methode” zo ongeveer de standaardmethode is. Iedereen die een beetje haar best doet kan iedere organisatie in 24 uur hacken. Gelooft u me niet? Hier vindt u een handleiding. Wat team Macron overkomen is was geen grote hack, het was beginnersfout 101. Klik niet op linkjes in alarmerende e-mails die beweren dat er een probleem is met je wachtwoord.

Wat team Macron ook is overkomen is een (des)informatie DDoS. Door anderhalve dag voor de verkiezingen 9 gigabyte aan kapotsaaie gestolen emails te dumpen met hier en daar hilarisch slechte valse documenten dient maar één doel: twijfel zaaien. Het kan de daders niet schelen dat bewezen wordt dat ze onzin verspreiden. Het enige dat ze willen is aandacht. Ze willen dat hun beweringen ontkracht worden. Het is nihilisme ten top.

Aandacht is alles en dat hebben ze volop gekregen van de mainstream media. Nu maar hopen dat politici door dit lek dat geen lek is maar een misdaad en de grote hack die geen grote hack is, het is een hack die iedere kleuter uit had kunnen voeren, eindelijk eens gaan nadenken over de kwalijke gevolgen van het verzwakken van encryptie zoals de gemiddelde daadkrachtige politicus dat voorstaat. Frankrijk en Duitsland lobbyen namelijk hard voor meer hacks en minder veiligheid.

P.S. Voor wie nu wil jammeren dat ik link naar een handleiding die uitlegt hoe je een willekeurige organisatie hackt, pech! Je kunt geen veilige auto’s maken zonder crashtests te houden. Zo ook kun je geen veilige computers maken zonder ze te hacken.

Bookmark the permalink.

Comments are closed.