Moreel failliet

Extreemrechts is de morele winnaar” kopte NRC op 14 augustus, inmiddels luidt die kop “extreemrechts laat de stad bloeden“. Hoewel het artikel bij mijn weten niet substantieel is veranderd (we hebben een Nederlandse versie van NewsDiffs nodig, een website die bijhoudt hoe artikelen veranderen) maar ik hoef hopelijk niet uit te leggen dat er een wereld van verschil tussen die twee koppen zit.

Een dag eerder publiceerde NRC een artikel met een vergelijkbare maar meer objectieve kop (en ik weet dat de auteurs van artikelen de koppen niet zelf maken). “Extreemrechts claimt morele zege na geweld Charlottesville“. Hoe dat claimen eruitziet blijkt aan het einde van deze huiveringwekkende documentaire van Vice.

Een nazi die vol trots een semiautomatisch vuurwapen, drie pistolen en een mes op bed gooit en daarbij opmerkt dat hij ook nog ergens een AK-47 achter de hand heeft, beweert dat de terreuraanslag volkomen te rechtvaardigen valt en dat Heather Heyer een verdiende dood is gestorven. “Niemand van onze mensen heeft onterecht iemand gedood, dat is een plus voor ons. En ik denk dat we onze rivalen hebben laten zien dat we ons niet bang laten maken.”

De verslaggeefster van Vice brengt daar tegenin dat er een onschuldige, vreedzame demonstrant opzettelijk is doodgereden. “Dat is niet waar en je weet dat het niet waar is.” Terwijl de automobilist op de tegendemonstranten afstormde, heeft iemand een achterlicht met een stuk hout weten te raken en dat is wat de terreuraanslag legitiem verzet maakt volgens de nazi’s. De naziwoordvoerder vervolgt: “omdat onze tegenstanders triest genoeg een stel domme beesten zijn, konden ze niet op tijd aan de kant gaan.” Waarop de verslaggeefster vraagt of de dood van Heather Heyer terecht is. Meer dan terecht luidt het antwoord. Lees meer

Trump zingt Kumbaya

Het woord nazi was voor het laatst in het mainstream nieuws in Nederland op 11 en 7 augustus. Op 11 augustus schreef de NOS dat een CNN-presentator ontslagen was vanwege een nazi-tweet en op 7 augustus declameerde Özcan Akyol in het AD dat ISIS de nieuwe nazi’s zijn. Het AD, u weet wel, de krant waarvan de hoofdredacteur in een onbewaakt ogenblik roept dat hij bepaalt wie er de nieuwe sterke man, pardon, premier van Nederland wordt en dat dankzij Wierd Duk de fatsoenlijke variant van Der Stürmer is geworden, zoals Schorem voor Demagogie de fatsoenlijke variant van de PVV is.

Op dezelfde manier is de “alt-right” een fatsoenlijke variant op de nazi’s. Fuck, Amerikaanse mainstream media brachten de ene na de andere romantiserende lofzang op de goedgeklede “witte nationalisten” met als dieptepunt Mother Jones, een zogenaamd links blad dat enkele maanden later furore maakte met artikelen als we moeten eerlijk zijn over Venezuela en mensen hebben een natuurlijke afkeer van daklozen.

Mother Jones, een tijdschrift dat is vernoemd naar de vrouw die in 1902 de gevaarlijkste persoon in Amerika werd genoemd vanwege haar socialistische activisme en haar zorg voor de zwakkeren, wordt er door wetenschappers van beschuldigd hun onderzoek over daklozen moedwillig verdraaid te hebben. En hun artikel dat Richard Spencer verheerlijkte is schielijk aangepast nadat Spencer betrapt werd met teveel viagra in zijn rechterarm waardoor hij luidkeels hail Victory en hail Trump ging scanderen.

Gelukkig is het internet net zoiets als Westoros. The North Remembers. Lees meer

Wat Leon de Winter gemeen heeft met Adolf Hitler

Eigenlijk had ik gehoopt gewoon weer over politiek te kunnen gaan schrijven (het kritiekloze interview dat EenVandaag met Thierry Baudet hield schreeuwt om een reactie) maar toen kreeg ik de column aangaande genderneutraliteit van Leon de Winter onder ogen. “Volop taboes in genderdiscussie“. Hoewel de sop de kool niet waard is, ben ik zo vrij geweest om de column te verlossen van de betaalmuur.

De Winter tracht ons mee te nemen in een korte geschiedenisles over transseksualiteit. Hij begint in 1965 toen John Money de eerste genderkliniek in de VS opende, het Johns Hopkins ziekenhuis, dat was en is de meest toonaangevende genderkliniek van de VS.

De held van De Winter’s verhaal is de zeer omstreden psychiater Paul McHugh die van 1975 tot 2001 aan het hoofd van de psychiatrische afdeling stond. Toen hij in 2001 opdonderde schreef de Washington Post dat het eindelijk afgelopen was met veel te de lange schaduw die McHugh voor zich uitwierp.

Zonder hem werd het Johns Hopkins ziekenhuis weer het gerenommeerde instituut dat het tot 1979 was.

Onder McHugh’s leiding concludeerde het hoofd van de genderafdeling Jon Meyer dat geslachtsverandering subjectief gezien voordelen oplevert omdat de subjecten wezenlijk tevreden zijn met hun nieuwe sekse, maar dat er objectief gezien weinig verbetering waar te nemen valt omdat de samenleving het niet accepteert.

De Winter laat dat laatste weg, net zoals hij ook de conclusies van Meyer over de verbetering van het individuele welbevinden buiten beschouwing laat en daarna noteert hij dat het zelfmoordpercentage onder transen twintig keer zo hoog is als onder cishets. De Winter verzwijgt ook dat McHugh van mening was dat alle transen van schuld doordrongen homo’s waren die uit schaamte voor hun geaardheid een wanhopige poging waagden om vrouw te worden teneinde eindelijk normaal te zijn.

Dat er talloze wetenschappers waren die de pseudowetenschap van McHugh aanvochten laat De Winter ook achterwege. Eén van die wetenschappers zou Magnus Hirschfeld hebben geheten mocht hij nog geleefd hebben toen McHugh de genderkliniek in 1979 sloot.

Magnus Hirschfeld (1868-1935) was een baanbrekende Joodse wetenschapper die in 1896 onder pseudoniem een pamflet publiceerde waarin hij de legalisering van homoseksualiteit bepleitte. (Homoseksualiteit werd in Duitsland in 1871 gecriminaliseerd.) In 1919 richtte hij het Institut für Sexualwissenschaft op waar hij in 1920 een genderkliniek begon en waar hij in 1923 de term transseksualiteit muntte. In 1930 voerde hij twee succesvolle geslachtsveranderde operaties uit.

Drie jaar later kwamen de nazi’s aan de macht. De eerste boekverbranding betrof het gehele archief van het Institut für Sexualwissenschaft. 84 Jaar schrijft Leon de Winter “tot de zon weer opkomt, moeten we deze periode van obscurantisme doorstaan”. Dat is wat De Winter gemeen heeft met Hitler.

En daarmee zijn we er nog niet. De held van De Winter is namelijk helemaal niet tegen ingrijpende operaties. McHugh is een groot voorstander van het ongewild “corrigeren” van het geslacht van intersseksuele baby’s. En De Winter heeft ooit “gegrapt” dat Palestijnen misschien maar gesteriliseerd moeten worden door anticonceptiemiddelen aan het drinkwater toe te voegen. Dat laatste zou betekenen dat Palestijnse mannen op den duur feminiseren, lees borstgroei krijgen, omdat anticonceptie oestrogeen bevat.

TL;DR: Leon de Winter is een hypocriete klootzak, hij doet ten onrechte alsof transseksualiteit een recent fenomeen is, hij minacht het allereerste instituut dat ten prooi viel aan de nazi’s en hij is domweg een lamzak omdat hij niet op durft te schrijven dat de “wetenschapper” waarmee hij zijn column onderbouwt een uitgekotste knettergekke katholiek is en om dat allemaal voor elkaar te krijgen negeert hij het eerste slachtoffer van de boekverbrandingen door de nazi’s.