Een defect jeugdzorgsysteem; het gevaar van dossiers

kafka in de polderHoe een kafkaësk proces uiteindelijk uitmondt in het ontheffen van moeder uit het gezag. Dit artikel is een analyse op basis van de officiële documentatie. Het proces wordt beschreven en tussendoor staan korte statusopmerkingen.

Huliya en haar zoontje Bulut vormen samen een gezellig gezinnetje binnen een hechte familie. Bulut groeit op in een stimulerende omgeving bij zijn hoogopgeleide alleenstaande moeder en ook aan liefde en warmte komt hij niets tekort; kortom een doodnormaal gezin.

Eind 2009 zijn een aantal missers bij instanties en een psychiatrisch vermoeden van iemand die hiertoe niet is opgeleid de bizarre triggers van het door Bureau Jeugdzorg uit huis halen van Bulut. Een opeenvolging aan fouten die enkel in je ergste nachtmerrie als ouder voorkomen, leiden uiteindelijk tot het uit het gezag ontheffen van de moeder.

De aanleiding: in 2009 krijgen Hulyia en Bulut beide last van hun slijmbeurzen en uitslag op de huid. De (waarnemend) huisarts denkt aan vlooien en schrijft een middel voor. Als de klachten niet verdwijnen, schrijft de huisarts bij een tweede bezoek een middel tegen schurftmijt voor; ook dit helpt niet. Huliya vermoedt dat de klachten te maken zouden kunnen hebben met de renovatie en constateert achter het ventilatierooster een aanzienlijke hoeveelheid kleine zwarte korrelachtige elementen die lijken op dode beestjes. De waarnemend huisarts schrijft ondertussen in Huliya’s dossier ‘parasietenwaan’. Omdat uit laboratoriumonderzoek bleek dat het niet om ‘beestjes’ ging, doet een collega van de huisarts een AMK (algemeen meldpunt kindermishandeling) melding.

Huliya meldt zich bij de wethouder wonen over de aanhoudende gezondheidsklachten en het vermoeden dat deze iets te maken hebben met de woonomgeving. In plaats van haar serieus te nemen en de wooninspectie in te schakelen, stuurt hij achter haar rug om de melding naar een interne afdeling die zich bezighoudt met jeugd en gezin. Bij deze afdeling zijn ook de gegevens over de leerplicht bekend en op basis van het feit dat Bulut (wegens de ziekte waar ze nu juist een oplossing voor zoekt) 11 dagen ziek is geweest in 4 maanden tijd, doet de medewerker een AMK-melding. Lees meer

Onderbuikgezwets over kwaliteit in de zorg

Krewinkel Krijst IGZAl decennia lang wordt er vooral door dikbetaalde consultants en andere financieel belanghebbenden gekletst over kwaliteit in de zorg. Allerlei bezuinigingen en pure machtsoverdracht aan de zorgverzekeraars worden dan ook steevast verpakt in een kwaliteitssausje. Treurig dieptepunt hierin is de voorgenomen afschaffing van artikel 13; de vrije artsenkeuze.

De rechtvaardiging (ik maak helaas geen geintje) is dat het onder onze hoog opgeleide artsen barst van de incompetente charlatans die er een potje van maken. Dergelijke types behoren geen contract te krijgen en met afschaffing van artikel 13 kunnen de zorgverzekeraars eindelijk zorgaanbieders selecteren op een hoge kwalitatieve standaard en is het afgelopen met de rest van het zorgtuig dat er niets van bakt.

Kwaliteitsmetingen in de zorg
Als we bezien wat er na al de immense investeringen (vooral heel veel geld voor pratende pakken) is bereikt, komen we tot een treurige conclusie. De opbrengst komt niet veel verder dan de volstrekt invalide en onbetrouwbare ‘sterfte in ziekenhuizen’ cijfers en metingen of een zorgaanbieder de bureaucratische rompslomp wel op orde heeft. Beide zeggen zo goed als niets over de zorgkwaliteit. Het gebrek aan betrouwbare en valide kwaliteitsmetingen zorgt helaas niet voor het inzicht dat deze route vrij nutteloos is. De patient is een onmisbare factor in zo’n kwaliteitsmeting en vragenlijsten kennen ook al een zeer lage betrouwbaarheid. Meerdere laag betrouwbare metingen bij elkaar gooien en vervolgens daaruit met een beoordeling komen, maakt natuurlijk geen betrouwbaar eindoordeel. Lees meer

Niet-‘werkende’ hulpouders op school verdienen meer respect

Beter-prestaties-met-hulp-oudersVaders en moeders die om welke reden dan ook geen betaalde arbeid verrichten hebben het zwaar te verduren. Bij een bewuste keus valt iedereen over hen heen dat ze aan kapitaalvernietiging doen, lui zijn, niet bijdragen aan de economie en niet financieel onafhankelijk zijn. Indien het niet betaald werken geen bewuste keus is, worden ze weggezet als parasieten en profiteurs en worden ze aan alle kanten opgejaagd om maar zo snel mogelijk weer mee te draaien in de reguliere arbeidscarrousel; desnoods onbetaald in een van de vele ‘stageplekken’ constructies.

Ondersteunende taken
Scholen verwachten nogal wat van ouders; de lijsten om je op te geven voor ondersteunende taken vliegen je om de oren en ja, deze zijn bijna allemaal tijdens de schooltijden. Op de school van mijn dochter hebben ze wekelijks een volle schooldag praktijkgericht onderwijs in werkgroepjes; de primaire basis van wetenschappelijk onderwijs, maar ook de basis voor ambachtswerk. De tuin in, experimenten doen, knutselen, leren werken met gereedschappen, projectmatig werken samen met anderen voor de hele onderbouw; dat zijn dus 80 kinderen. Het laat zich raden dat al deze activiteiten onmogelijk zouden zijn zonder de inzet van de hulpouders. Hun aanwezigheid is een investering in de kinderen voor de toekomst.

Doe jij het anders zelf?
Het is allemaal wel leuk en aardig om deze mensen weg te zetten als profiteurs, maar kom je in het vervolg zelf naar school dan? Regel je met je baas even dat je minimaal 1 dag per twee weken volledig beschikbaar bent?
De praktijk wijst uit dat het altijd dezelfden zijn die komen helpen en ja grotendeels hebben deze mensen geen betaalde baan. In een maatschappij waarin je toegevoegde waarde wordt bepaald aan de hand van de hoogte van je belastingaanslag is dat een issue. In een maatschappij waarin mensen hun gezond verstand gebruiken zouden de schoolhulpouders op handen gedragen en met rust gelaten worden.

Kinderen profiteren in aanzienlijke mate van de hulpouders; zonder hun inzet zou de kwaliteit van onderwijs afnemen en is het klaar met een divers school activiteiten aanbod.
Denk daar maar eens over na als gemeenteambtenaren op sociale zaken en als ouders die de hulpouder nog een trap na geven ook.

De onzinnigheid en de grote economische risico’s van het ‘sociale’ leenstelsel

studieschuld‘Hoi, hoe hoog is jouw studieschuld?’, het zou zomaar de nieuwe openingszin kunnen worden op het liefdespad tijdens jong volwassenheid na invoering van het ‘sociaal’ leenstelsel.
Het terugbetalen van de lening is immers niet meer op naam; het inkomen van de partner wordt er ook in betrokken. De ‘partner’ kan ook de ouders zijn bij inwonen vanaf 27 jaar

Zoals het de beleidsmakers gewoon is, zijn er nogal wat effecten buiten beschouwing gelaten bij de berekening van de bezuiniging waarmee men 810 miljoen euro op jaarbasis denkt te kunnen besparen. Deze tekortkoming heeft alles van doen met een veel te summiere impactanalyse waarbij het gros der belangrijke variabelen ontbreekt.

De studentloanbubble
student_loan_debt_correctBeschreven als het grootste macro-economische risico voor een nieuwe crash in de Verenigde Staten. In 19 simpele statistieken. Zoek ook vooral even op ‘student loan bubble’ en lees hoe deze bubble tot dramatische hoogte is opgepompt en op het punt staat te knappen.

Nu zult u zeggen:’Ja, maar dat zijn de VS, ons ‘sociale’ leenstelsel gaat er natuurlijk heel anders uitzien!’ Prima, pakken we het Verenigd koninkrijk erbij. In 2012 heeft de UK het systeem aangepast, waardoor het bijna identiek is aan het voorstel zoals het er nu in Nederland ligt. Terugbetalen is pas vanaf een bepaald inkomen, kan over een hele lange periode en wordt na 30 jaar kwijtgescholden. De eerste rapporten van het Institute for fiscal studies (pdf en nog een pdf) laten bepaald geen rooskleurig beeld zien.

Omdat nu al blijkt dat de UK overheid de verwachte besparing helemaal niet gaat halen, sterker nog; er zijn enorme risico’s, worden er alweer berekeningen gemaakt waarin wordt gekeken wat het extra opbrengt als er ingrepen worden gedaan als: Inkomensdrempel van start betalingen naar beneden brengen, de rente op de leningen fors omhoog gooien en de terugbetaaltermijn nog verder oprekken dan 30 jaar.
U voelt ‘em natuurlijk al aankomen, al snel na introductie zullen deze ingrepen ook in Nederland aan de orde komen. Lees meer

Opinie: Het vliegende ICT-beveiligingsteam; de heilige graal?

wp8493841a_05Grote datalekschandalen zoals bij DigiD of de NZA leiden standaard tot grote verontwaardiging, veel publiciteit, Kamervragen en de Pavlovroep om meer toezicht.
Meer toezicht leidt standaard tot benoemde vriendjes van vriendjes die vriendjes beoordelen en elkaar de schuld geven als er iets misgaat; om nog maar te zwijgen over de enorme kosten die deze extra bureaucratie met zich meebrengt alsmede de onderschatting van de extra beveiligingsrisico’s die deze toegevoegde lagen weer met zich meebrengen. Hoe kunnen we dit nou eens anders in gaan richten?

Voorstel: Het vliegende I(C)T beveiligingsteam
Geen team dat via een geijkte aanbesteding bij 1 bedrijf vandaan komt; dat geeft namelijk weer allerlei risico’s op zich. Bedrijven hebben de neiging de medewerkers aan te sporen opdrachtgevers naar de mond te praten, dat is immers hun inkomen.
Nee, een team van individuele professionals die zichzelf via een platform kunnen aanmelden; volledig onafhankelijk moet het team het mandaat krijgen overal waar gevoelige persoonlijke gegevens worden verwerkt onaangekondigd binnen te vallen voor een audit.
Zonder enige last of ruggespraak rechtstreeks vallend onder een daartoe aan te wijzen minister en met dwingende implementatiemacht bij geconstateerde tekortkomingen. Betaling van de teamleden door het ministerie.
Mocht dit een succesformule blijken te zijn, dan kan het uitgebreid worden naar kritieke infrastructuur zoals energiebedrijven.

Ziet iemand bottlenecks?

#SamenKerst

Loesje-samenKerst is niet voor iedereen even feestelijk. Geldgebrek en eenzaamheid, twee factoren die juist van de kerst een periode van verdriet en zorgen kunnen maken.
Natuurlijk zijn er allerlei organisaties die zich bezighouden met mensen bij elkaar brengen voor de kerst, maar met onze eigen twitternetwerken kunnen we dit natuurlijk ook prima zelf.

De actie #SamenKerst
Het idee is om gezamenlijk te verbinden en misschien zelfs wel duurzame relaties op te bouwen.
Heb je nog een stoel of meerdere over met de kerstmaaltijd, lijkt het je leuk gezamenlijk in een buurthuis iets te organiseren of wellicht in het lokale bejaardencentrum of ben je juist om welke reden dan ook zelf op zoek naar anderen voor een gezellige kerst bijvoorbeeld om samen uit eten te gaan of thuis samen iets te regelen, dan kun je onder de hashtag #SamenKerst een oproep plaatsen.

Werkwijze #SamenKerst
Plaats je eigen oproep/aanbod/vraag, geef daarbij aan om welke woonplaats het gaat. Vind je dat vervelend in verband met privacy, geef dan de regio aan. Specificeer wat je wilt doen en als het om het aanbieden van kerstdiner plekken gaat voor hoeveel mensen.
Onder de hashtag kun je vervolgens af en toe zelf ook kijken of er inmiddels al wat van je gading tussen zit. Kies daarvoor ‘all’ bovenaan de pagina in plaats van ‘top’, dan zie je alle tweets.
Zit er iets voor je bij of wil je reageren, neem dan contact met elkaar op. Vergeet dus niet de hashtag #SamenKerst te gebruiken, anders bereik je de mensen niet.

Dit idee is spontaan ontstaan, dus het is niet dat wij het coördineren, dat doet iedereen gewoon zelf. Houd er rekening mee dat ondanks dat de sociale controle wel redelijk groot is op sociale media niet iedereen te goeder trouw zal zijn; dat is een stuk eigen verantwoordelijkheid.

Laten we er samen wat moois van maken zodat iedereen een leuke kerst heeft!

Gemeenten bezondigen zich aan een ponzi scheme verdienmodel gebaseerd op pure uitbuiting

vrijwilligervangstOm in aanmerking te komen voor een uitkering onder de wet werk en bijstand worden de aanvragers geacht zich volledig in te spannen zo snel mogelijk een baan te vinden. Vanzelfsprekend willen de aanvragers op een uitzondering her en der nagelaten ook zo snel mogelijk aan de slag. Niemand voelt zich prettig bij het ontvangen van een inkomen waar amper van te leven is. In de wet werk en bijstand is opgenomen dat de ontvanger van de uitkering verplicht kan worden mee te werken aan een werkstage of tegenprestatie traject. De werkstage moet de kans op het landen van betaalde arbeid vergroten en mag niet leiden tot het verdringen van banen; de tegenprestatie hoeft niet aan de eerste eis te voldoen, maar moet wel maatwerk betreffen en mag het vinden van betaalde arbeid niet in de weg zitten.

Meten is weten
Om onder het EVRM artikel 4 met betrekking tot dwangarbeid uit te komen, is doelmatigheid van het beleid cruciaal. Gemeenten moeten dus aan kunnen tonen dat de tewerkstelling van de uitkeringsgerechtigden ook daadwerkelijk hun kansen op een baan vergroot. Lees meer

Open brief inzake decentralisatie jeugdzorg

Geachte Kamerleden,

De decentralisatie op basis van de wet op de jeugdzorg, wet werk en inkomen en de wet maatschappelijke ondersteuning leveren ingrijpende privacyrisico’s op.

De gemeente krijgt via de hulpverleningsdossiers veel gevoelige gegevens — waaronder medische, financiële en justitiële gegevens — over een gezin in één hand. Dit is een forse gegevensuitwisseling, terwijl veel nog niet is geregeld en er alleen nog maar een grove schets beschikbaar is.

Zolang er geen Privacy Impact Assessment (PIA) is gemaakt en er niet meer duidelijkheid is over welke precieze gegevens voor wie toegankelijk zijn, kunnen er geen garanties over een zorgvuldige omgang met (persoons)gegevens worden gegeven. De invoering moet daarom uitgesteld worden.

Wij vragen uw aandacht voor de volgende punten.

1. Gezin blijft regisseur over hun leven. De regie over het leven komt met deze wetsvoorstellen meer bij de gemeente te liggen. Dat is een enorme bevoegdheid die de overheid naar zich toe trekt. Het is een belangrijk mensenrecht dat mensen zoveel mogelijk zelf de regie over hun leven voeren, zoals onder andere is vastgelegd in artikel 8 EVRM. Deze wetsvoorstellen maken daar inbreuk op. Het uitgangspunt moet inderdaad zijn “één regisseur“, maar die regisseur zou het gezin of de persoon zelf moeten zijn.

top ▲ Lees meer

De zorgmijder gaat nog heel groot worden vanaf 2015

‘’Waarom zorg dichtbij helemaal niet zo’n goed idee is.’’

pandgestapoIn het debat met betrekking tot de decentralisatie jeugdzorg van het Rijk naar de gemeenten werd duidelijk dat alle partijen de basisaanname dat zorg dichtbij ‘beter’ is omarmen. De onderbouwing daarvoor zou bestaan uit enige pilots waaruit zou blijken dat de zorg goedkoper en efficiënter geleverd kan worden met een grotere tevredenheid bij de hulpbehoevende.
In deze pilots wordt een zeer belangrijk element over het hoofd gezien wat pas op de middellange en langere termijn zichtbaar zal worden en dat is de negatieve impact van het omgaan met privacy gevoelige informatie in combinatie met zorg dichtbij. Lees meer

De bemoeizucht van een wijkteam

ouderen bewegingAns de Vries* uit Amsterdam is 85 jaar. Af en toe begint haar geheugen haar een beetje in de steek te laten dus haar dochter mantelzorgt dagelijks voor haar moeder. Samen hebben zij dit prima geregeld. Ans vraagt dan ook geen hulp van buitenaf.

De telefoontjes
Enige tijd geleden ging de telefoon. De dochter die wat klusjes aan het doen was voor haar moeder in huis nam op.
‘Goedemorgen, u spreekt met het wijkteam, wij zijn op zoek naar mevrouw Ans de Vries’.
‘Mijn moeder is er momenteel niet, zij is naar de sportschool’.
Ongeveer een week later ging weer de telefoon; wederom het wijkteam. ‘Sorry, mijn moeder is er weer niet, zij is naar de universiteit.’ Lees meer