“All police are dogs” – game schiet politie in het verkeerde keelgat

all police are dogs

Pas op: bevat satire en spoilers!

Teksten en gebeurtenissen uit het rollenspel Shadowrun: Hong Kong gaan de politie veel te ver. Korpschef Bouman spreekt van opruiing tegen zijn korps en van ondermijning van de rechtsstaat en het gezag in het algemeen. Shadowrun is een dystopisch sciencefiction universum waarin megabedrijven de rol van stadstaten vervullen. Bij het ten einde lopen van de Maya-kalender vond de “Awakening” plaats, kwam magie terug op aarde en ontstonden en rassen als orks, trolls, dwergen en elven.

In het laatste deel van de serie kruipt de speler in de rol van terroristen. Hoewel Bouman niet erg gelukkig is met die achtergrond, is het niet waarover hij valt. “Het begin is goed” zegt hij. “De speler komt aan in de haven van Hong Kong en merkt al snel dat het gezag hem opwacht. Met gepast aanhoudingsvuur worden een aantal handlangers en toevallige omstanders naar de andere wereld geholpen. BOOM, HEADSHOT!” Bouman kijkt er tevreden bij maar die blik slaat snel om. “Maar dan begint het!” briest Bouman. “En het gaat van kwaad tot erger.” Bouman kijkt getergd. “In plaats van dat het spel de speler aanmoedigt om zich over te geven aan het bevoegd gezag, biedt het de speler de ruimte om apparatuur van de politie te saboteren of zelfs te hacken waardoor de politiedrones het vuur openen op degenen die ze moeten beschermen, namelijk de Hong Kong Police Forces.” Bouman kijkt bezorgd. “De Nationale Politie neemt in 2016 eigen drones in gebruik. De vorming van de Nationale Politie en de CAO-strubbelingen brengen al de nodige spanning met zich mee en dus zitten mijn mensen niet op dit soort angstbeelden te wachten, dat begrijpt u.”

“Nadat de speler het eerste arrestatieteam heeft afgeslacht en het eigen vege lijf gered heeft, begint de zoektocht naar de vermeende onschuld van de meest gezochte terroristen in Hong Kong. Vermeende onschuld! Alsof de politie ooit iemand onterecht beschuldigd heeft of anderszins onwaarheid spreekt!” Bouman windt zich zichtbaar op. “Tijdens die missie vindt de speler een afgehakte arm met daarop een tatoeage met de beledigende tekst all cops are dogs. Tenminste, als de speler ervoor kiest om de psychopaat Racter aan het team toe te voegen en bijvoorbeeld de gezagsgetrouwe ex-agent Duncan Wu niet.” Bouman aarzelt even en gaat dan voorzichtig verder. “Ik denk dat die Wu een infiltrant is, een hele goede want het spel vertelt de criminele speler dat Wu altijd als een broer geweest is maar dat hun wegen jaren geleden zijn gescheiden. So far, so good. Maar dan komt het! Het rollenspel dat grossiert in lange lappen tekst, nodigt de speler uit om het enige gezagsgetrouwe karakter in het team in iedere dialoog te krenken, te kwetsen, op z’n ziel te trappen en te beledigen. Daarenboven wordt de hele politieorganisatie stelselmatig weggezet als lui, log en corrupt.” Bouman loopt rood aan en dept het zweet van z’n voorhoofd met een zakdoek. “Wij spelen niet onder één hoedje met grote bedrijven en we zijn al helemaal niet uit op geldelijk gewin. Behalve dan dat we gewoon recht hebben op een betere CAO! Noteert u dat even? EEN. BETERE. CAO. Als wij niet optreden tegen drugs dan doet niemand het. Keer op keer blijkt uit peilingen dat een forse meerderheid voor legalisering is. De laatste keer zelfs 70%!’ Bouman hapt heel even naar adem en fulmineert verder. “Dit soort ongein pikken wij dus niet, hier moet tegen opgetreden worden en wij weten dat dat kan. In Duitsland en Australië bijvoorbeeld gelden veel strengere regels. In Duitsland mag er in games geen bloed vloeien en in Australië is iedere verwijzing naar drugs verboden. Deze game hangt aan elkaar van beide. Als je vijf keer drugs gebruikt dan behaal je zelfs een achievement! I don’t have a problem. Dit kan het korps niet over z’n kant laten gaan. Dit ondermijnt ons gezag, zet aan tot geweld of op z’n minst tot verachting want ik heb het nog niet eens gehad over het feit dat politiedossiers over de terroristen in het spel lachwekkend worden genoemd. LACHWEKKEND. Alsof om te lachen is dat de speler de politie vermoordt.”

alliance for AllahGevraagd naar wat Bouman wil gaan doen, begint hij te glimlachen. “Simpel, een onbeperkt gamestegoed wordt onderdeel van de CAO-eis. Ik bedoel, wij hebben het nu voor elkaar dat we rappertjes mogen censureren en dat willen we ook met verderfelijke computerspellen doen. Daarvoor moeten we ze wel allemaal kunnen spelen en met 6000 games in de Steam-store gaat dat niet van een politieloontje. Dus moet Van der Steur over de brug komen.” Is het dan allemaal kommer en kwel, meneer Bouman? “Nee, dat zeker niet, tussen alle liederlijkheid door gloort één lichtpuntje. De vreselijke gutmenschenorganisatie AFA wordt in Shadowrun: Hong Kong terecht geduid als Alliance for Allah.”

Aankondiging: de grote participatie-enquête

meedoenGeachte meneer en mevrouw De Vries,

Zoals u ongetwijfeld heeft meegekregen de afgelopen tijd worden er veel taken overgeheveld van de centrale overheid naar de gemeenten. Een goede ontwikkeling omdat wij als gemeenten dichterbij de burgers staan en dus kwalitatief veel beter maatwerk kunnen leveren voor lagere kosten. Om complexere zorg voor mensen die het echt nodig hebben nu en in de toekomst te kunnen waarborgen, doen wij een beroep op burgers om in de lichtere hulptaken een steentje bij te dragen.
Per slot van rekening wilt u als u zelf hulpbehoevend wordt ook nog graag hulp die goed aansluit bij uw vraag; we doen dus een moreel appel op u. Lees meer

Money Wars: A New Hope To Destroy A New Death Star (Star Wars Parody)

In this parody of Star Wars, episode 4, a new hope- It is a period of class war. The Didactic Empire, striking from a hidden base, have won a major victory against the Open Alliance with the passage of NAFTA (North American Free Trade Agreement). During the battle to fast track the TPP (Trans-Pacific Partnership), Luke Whistleblower managed to steal secret plans to the Empire’s ultimate weapon, the Death Star, which has enough power to make nations subservient to corporations. Pursued by Emperor Pipeline and Dark Banker with their captive Barack Obama, Princess Laidoff is able to foil the Didactic Empire and help the Open Alliance Destroy the TPP Death Star.

Street theater conceived and directed by Elliot Crown
Special guest Lee Camp
Video shot and edited by Dennis Trainor, Jr.
Opening sequence by A.J. Russo

Do You Have Any Idea What $50 TRILLION Looks Like?!

We are in a neo-feudal system in which most Americans are slaves to debt. We are looking at an all-time record number of children going to bed hungry and of people foreclosed on. We are also looking at an all-time record number of insanely rich Americans. How is this possible?
1) Music by Killer Mike
2) Article by David Degraw
3) Help MOC grow – DonateYourAccount.com/LeeCamp

Ivo

IvoOIk heb sinds een tijdje een nieuwe vriend. Ivo, heet ie. Hij is minister van Veiligheid en Justitie en televisiepresentator. En ik vertel u, het is een topvent. Iemand met het hart op de juiste plek. Zo eentje die voor ons allemaal strijdt. Met zo iemand wil ik bevriend zijn. En steunen in zijn gevecht.

Pasgeleden won de topper trouwens nog een prijs bij een of ander festival. Met zo’n onwijs sympathiek filmpje. En dus ben ik begonnen met het versturen van SMS-jes. Om het ijs te breken.

Vierenvijftig SMS-jes per uur, gemiddeld. Variërend van “moet je nou kijken zeg er steekt hier zomaar iemand naast de zebra de straat over” tot aan “Ivo kun je een team sturen er staat hier iemand groen glas in de bruine container te duwen wat nu in godsnaam”.

Mijn bedrevenheid qua interpunctie is op mobiel vlak wat beperkt maar ik neem aan dat Ivo me begrijpt. De boodschap is overduidelijk. Bij het zoeken naar de kommaknop stuitte ik trouwens wel op een handige vondst: de optie om met mijn telefoon foto’s te maken. En te versturen. Aan Ivo.

Ik heb mijn mobiele bundel naar een superduur pakket moeten verhogen maar het is het waard. Ik haal nu meestal rond de zevenenzestig foto’s per uur die volautomatisch direct bij Ivo in zijn mobiele mailbox terecht komen. Met per item een ingeschreeuwde beschrijving van het misdadige feit dat plaatsvindt want die geluidskwaliteit schijnt wel es enorm kut te zijn. Laten we wel wezen lieve mensen, wat is er een hoop misdaad te bespeuren. En potentieel terrorisme, ook. Je wilt het echt niet weten.

Ik fotografeer tegenwoordig dan ook alle verdacht uitziende personen. Twintig keer per verdachte ongeveer, van een paar meter afstand tot op zeg maar de macrostand. Zie je ook meteen dat het terroristen zijn, worden ze onwijs agressief van. Gaan linea recta richting Ivo. Dat wil ie zien. Bewijsmateriaal van terroristisch gedrag. Dus dat krijgt ie van mij, de jofele peer. Zoveel als ik kan vergaren.

Sinds enige tijd zijn er ook de telefoongesprekjes die ik met Ivo voer. Lang zijn ze zeker niet maar zo is Ivo. Direct en to-the-point. Krachtig. Ik vind het dan ook helemaal niet erg als hij slechts luistert terwijl ik live een mogelijke escalatie in het ballenbad bij McDonalds rapporteer. Dat getuigt alleen maar van Ivo’s wens om gedegen en grondig te zijn. Zoiets moet je koesteren.

En ik ga ver voor Ivo. Op mijn nachtelijke patrouilles bel ik hem om de honderdvijfenzeventig meter met een update van de exacte situatie op dat moment. In het Duits want volgens mij houdt Ivo daarvan. En geschreeuwd, want het kan zomaar weer een kutgeluidskwaliteit zijn. Zo garandeer je veiligheid. Zo garandeer je transparantie. Zo maak ik met Ivo de samenleving alsmaar veiliger.

Onze vriendschap wordt steeds hechter. Vorige week ben ik met Ivo wezen wandelen. Aan het strand. Althans, hij ging wandelen en ik heb op een centimeter of dertig achter hem aan gelopen. Waarbij ik in chronologische volgorde de door mij geconstateerde criminele feiten van de afgelopen week nogmaals heb opgesomd. Zingend. In operavorm. Ik denk dat Ivo dat mooi vindt dus dan doe je dat voor zo iemand. Zo’n topvent, die man.

Als de goeie vriend die Ivo is heeft ie me daarna mee naar zijn werk genomen. Kon ie es laten zien wat ie nou precies deed, denk ik. Het kwam er natuurlijk alleen weer niet van. Gedreven workaholic die Ivo is. Altijd maar bezig met onze rechten en vrijheden. Wat een goeie gast joh.

Nadat zijn collega’s mij twee dagen later uit zijn werkkamer lieten gaan heb ik hem dus nog even snel een bedankje gestuurd. Of eigenlijk langs gebracht, met ondersteuning van de lokale fanfare.

Toen Ivo na het vierde nummer in zijn pyjama voor het raam verscheen werd onze vriendschap voor mij bevestigd. Hij imiteerde perfect mijn Duitse rapportagestem en alhoewel ik hem niet kon verstaan werden we door zijn vrienden met feestelijke verlichting en vrolijk kabaal naar huis gebracht. Nadat we eerst nog even twee dagen iets moesten zoeken in Ivo’s werkkamer, schijnbaar.

Op zo iemand kun je bouwen. Daar heeft het land wat aan. Volgende week begin ik met dus met mijn drone beeldopnames van de buren te maken. Op achtmilimeterfilm want dat schijnen terroristen moeilijker te kunnen hacken. Ik beloof de twee verhuisdozen per dag elke avond trouw bij Ivo thuis af te leveren. Je wilt natuurlijk wel zeker van je zaak zijn.

Alles voor de veiligheid.

Zo’n goeie vent, die Ivo.