Afscheid van risicomodellen en ongebreideld registreren

De afgelopen jaren is er een enorme trend ontstaan vooral vanuit overheden en instanties om zoveel mogelijk data van mensen te verzamelen. Uw BSN gegevens zijn gekoppeld aan allerlei databases ook in het private domein van bijvoorbeeld de zorgverzekeraar, uw paspoort is voorzien van een op afstand uitleesbare RFP chip, u moet uw vingerafdrukken afstaan, het EPD wordt er via private weg alsnog doorgedrukt, als u een kind krijgt moet u een zeer privacyschendende vragenlijst invullen, een DNA databank krijgt veel applaus en vanmorgen nog kwam het Trimbos instituut met het briljante plan om 577.000 kinderen van ouders met psychische- of verslavingsproblematiek in een database van de GGZ te registreren.

Vorige week hebben we al enkele artikelen gepubliceerd over een aantal van deze voorstellen en implementaties alsmede over de algemene grote gevaren van de ‘ik heb niets te verbergen, dus niets te vrezen’ attitude.
Het geijkte argument voor het verzamelen van allerlei data is ‘voor uw eigen bestwil en voor uw bescherming’. De ingrepen zouden goed zijn voor de gezondheid of u beschermen tegen terroristen en anders kwaadwillenden.
Welke aannames liggen er eigenlijk ten grondslag aan deze enorme verzamelwoede van gegevens?

Lees meer