Een niet zo vergezochte Godwin

loepzuivere godwinIsraël slacht kinderen, bij bosjes. Dat doet het niet voor het eerst en vast ook niet voor het laatst. En hier gaat het over een Godwin die verkocht wordt als zijnde antisemitisch.  “Stop doing what Hitler did to you” is het voor het gros van de Vernederlanders geen hint en dat mag ook geen wonder heten want de gelijkgeschakelde media brengen eensgezind het narratief van Israël. Israël doet aan zelfverdediging, Hamas gebruikt Palestijnen als menselijke schilden en het regent raketten op de enige vermeende democratie van het Midden-Oosten. Verder doet Israël aan precisiebombardementen, zo weet het in een uurtje een hele woonwijk precies met de grond gelijk te maken. Soms laat het een diepe krater na maar dat is collateral damage.

Verder rijst het aantal antisemitische tweets “de pan uit“. Het gaat daarbij om wel 73 meldingen in één week. Dat is aanmerkelijk minder dan het aantal kinderen dat Israël sinds operatie Protective Edge begonnen is afgeslacht heeft. En in tegenstelling tot meldingen van antisemitisme zijn dat geen subjectieve meldingen maar objectieve. (AT5 meldt dat slechts 20% van de klachten bij het CIDI leidt tot aangifte, hoeveel daarvan tot vervolging en veroordeling leiden blijft onbekend.)  Israël doodt momenteel 1 kind per uur. Assad kan daar amper aan tippen, ISIS waagt zich er voor zover ik weet niet eens aan en ondertussen doodt het kapitalisme een hongerig kind per X seconden. En journalisten verdienen “objectief” als ze zijn een goed belegde boterham aan bitchen over hoeveel kinderen per hoeveel seconden het precies betreft.

Over ISIS kan ik verder kort zijn. Fuck hunnie. En fuck de “pro-Gaza” demonstratie van hun fanboys al helemaal. Het zijn een stel godvergeten vrienden van Israël. “Allah has not ordered us to fight against Israel“. Da’s niet heel gek voor “gematigde rebellen uit Syrië” die bakken geld van de VS krijgen maar of het de zegen van Allah krijgt betwijfel ik ten zeerste. Toch staat de zwarte of witte vlag met daarop de shahada in Vernederland al gelijk aan jihadvlag of zelfs ISIS-vlag. Als er لله أَكْبَر, Allāhu akbar geroepen wordt bij een demonstratie dan is dat al reden om die demonstratie te veroordelen of op z’n minst verdacht te maken. Daarbij wordt voorbij gegaan aan het feit dat een joodse staat een theocratie zou zijn van en voor mensen die in meerderheid niet in een god geloven. Dat vind ik zelf het meest verbijsterend aan zionisme, een seculiere beweging die van mening is dat een God waarin ze niet geloven hun een land heeft toebedeeld.

goodnight left sideWaar de Nederlandse media een vergrootglas op de Gazademo’s leggen, zwijgen ze over de vredesdemonstraties in Israël die geterroriseerd worden door extremistische Israëli’s. Laat staan dat ze vermelden dat linkse Israëli’s overwegen het land te verlaten omdat demonstreren voor vrede levensgevaarlijk is geworden. Dat is even opmerkelijk als kwalijk want de judeo-nazi’s hebben een t-shirt van neo-nazi’s gekopiëerd. De foto hiernaast toont die t-shirts. Links en rechts ziet u Europese neo-nazi’s en in het midden ziet u een judeo-nazi. Het Keltisch kruis respectievelijk het IJzeren kruis is in Israël vervangen door een Davidsster. Dat maakt de Godwin ineens een stuk minder vergezocht, vindt u ook niet?

Het voorkomt verwarring als CIDI taak van bestrijding antisemitisme overdraagt

Onderstaande stuk verscheen gisteren in het Reformatorisch Dagblad, de reactie van het CIDI sprak boekdelen. “Ach ja.” Een rabbijn uit zijn zorgen over antisemitisme en de rol van een organisatie die zegt antisemitisme te bestrijden. En die organisatie reageert met een schouderophalend ach ja.

Het voorkomt verwarring als CIDI taak van bestrijding antisemitisme overdraagt -  Foto ANP

Foto ANP

Nederlandse Joden worden ten onrechte aangekeken op het beleid van de staat Israël, vindt rabbijn Lody B. van de Kamp. Deze verwarring kan voorkomen worden als het CIDI zijn taak van antisemitismebestrijding zou afstoten.

„Sinds het begin van het krachtige Israëlische optreden in Gaza tegen terreur van Hamas is het aantal meldingen van antisemitisme gigantisch toegenomen.” Zo beschreef het CIDI, het Centrum Informatie en Documentatie Israel, vorig jaar de situatie in Nederland. Voor veel mensen in onze samenleving zijn de begrippen Jodendom en Israël heel nauw, zo niet onlosmakelijk, met elkaar verbonden. Iedere Jood heeft wel een religieuze, een familiaire of een ander soort band met de Joodse staat, is een van de aannames die voor veel niet-Joodse burgers bijna vanzelfsprekend zijn. Die aanname klopt vaak ook. Maar dat wil nog niet zeggen dat die band zo hecht is dat alles wat er binnen de Joodse staat gebeurt ook op het conto van de Joodse gemeenschap buiten Israël kan worden geschreven.

Toch worden anti-Israëlgevoelens regelmatig omgezet in een negatief gevoel richting de lokale Joodse gemeenschap, terwijl zij niet verantwoordelijk kan worden gehouden voor wat in Jeruzalem door de Israëlische regering wordt besloten. De Joodse gemeenschap klaagt hier vaak terecht over: „Waarom gaan ze tegen ons, Joodse burgers in Nederland, tekeer als het in Israël nodig is om militaire stappen te ondernemen? Daar zijn wij toch niet schuldig aan? Jullie verwarren anti-Israël­gevoelens of antizionisme met antisemitisme.”

Die klacht lijkt terecht. Een Jood in Nederland uitschelden vanwege het conflict in het Midden-Oosten is geen uiting van antizionisme, maar van antisemitisme.

Vaak wordt de onduidelijkheid tussen antizionisme en antisemitisme toegeschreven aan onwetendheid of aan het slecht geïnformeerd zijn over de verhouding tussen Israël en de Joodse gemeenschap daarbuiten. Maar voor een niet onbelangrijk deel draagt de Joodse gemeenschap zelf bij aan deze verwarring.

Het zionisme heeft in het naoorlogse Nederland een belangrijke plaats veroverd. Gebeurtenissen in Israël worden door Joods Nederland op de voet gevolgd en het vieren van de Israëlische Onafhankelijkheidsdag heeft binnen de Joodse gemeenschap sinds jaar en dag een bijna religieus karakter. Dit alles is niet alleen opkomen voor de Joodse samenleving in Israël; het is een vereenzelviging met de Joodse burgerij in Israël.

Dit is ook duidelijk zichtbaar bij het CIDI. Het centrum werd in 1974 opgericht met als doel eerlijke voorlichting en informatie over Israël te geven. Het CIDI kent drie doelstellingen die bij zijn naam passen: 1. Het versterken van de betrekkingen tussen Israël en Nederland en de Europese Unie. 2. Het bieden van een platform voor de vreedzame en harmonieuze ontwikkeling van de relaties tussen Israël en de Arabische wereld. 3. Het vergroten en verdiepen van de kennis over Israël en zijn inwoners. Deze doelstellingen hebben te maken met Israël.

De CIDI-portefeuille is echter nog iets uitgebreider. Er bestaat nog een vierde doelstelling: het bestrijden van racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme met democratische middelen.

Hier ontstaat verwarring. De bestrijding van racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme is een nobele taak die hard nodig is, en ontegenzeggelijk heeft het CIDI zijn sporen op dit gebied verdiend. Maar het centrum is ook mede de oorzaak van het gebrek aan onderscheid tussen anti-Israëlgevoelens en antisemitisme. Een organisatie die antisemitisme bestrijdt, maar tegelijk een informatie- en documentatiecentrum voor Israël is, roept verwarring over zichzelf af.

Dit is echter niet de enige oorzaak van de onduidelijkheid. Het bizarre is dat het bestuur van het CIDI ook nog eens bestaat uit vertegenwoordigers van diverse Joodse organisaties, waaronder de drie Joodse kerkgenootschappen. Zij zijn er om de religieuze belangen van de Joodse gemeenschap te behartigen. Zij zouden zich juist vanwege de verwarring buiten het voorlichtingswerk over Israël moeten houden.

Het zou een welkome zaak zijn wanneer er voor eens en altijd duidelijkheid zou ontstaan. De huidige verhouding tussen Israël en de Joodse gemeenschap zou ontvlochten moeten worden. Het CIDI kan rustig doorgaan met zijn voorlichtende taak over Israël en alles wat daarmee te maken heeft, los van de gevestigde Joods gemeenschap. Het centrum zou zijn expertise op het gebied van bestrijding van antisemitisme ter beschikking moeten stellen aan anderen, die deze taak over moeten nemen.

Daarnaast zullen de kerkgenootschappen binnen het bestuur van het CIDI een stap terug moeten doen. Alleen dan zal de grens tussen anti-Israëlgevoelens en antisemitisme weer duidelijk worden. Dat maakt het bestrijden van deze misstanden dan weer een stuk makkelijker.

De auteur is orthodox-Joods rabbijn.

Waarom de PvdD zich zou moeten distantiëren van de bombardementen op Gaza

fuck likoedVorig jaar december stelde mijn partij een setje beschamend ongeïnformeerde Kamervragen over de mishandeling van vee in Gaza. Dat was nadat the Guardian deze gruwelijke beelden publiceerde. De gruweldaden in die video wil ik op geen enkele wijze goedpraten maar in mijn achterhoofd knaagt de zogenaamde circle of abuse.  Kinderen die worden mishandeld door hun ouders gaan doorgaans zelf kinderen mishandelen als ze volwassen zijn. Als dat op gezinsniveau al zo is dat 70% van de mishandelde kinderen zelf mishandelaar wordt, stel je dan eens voor wat er in de hoofden van mensen gebeurt als ze al 66 jaar systematisch onderdrukt worden en er iedere 2 à 3 jaar grootschalige militaire operaties plaatsvinden waarbij het gros van de slachtoffers kind is. Als dat niet traumatiserend is dan kunnen we trauma net zo goed uit het woordenboek schrappen.

Doordat de PvdD ontzettend ongeïnformeerde vragen stelde, kreeg het humble pie te eten in de beantwoording. Net zoals Rutte niet met de mensen praat die daadwerkelijk controle hebben over het gebied waar MH17 is neergestort, praat Vernederland BV niet met de inwoners van Gaza  omdat Gaza – heel gek – verzet tegen de illegale bezettingsmacht toejuicht. “Voor de Nederlandse regering geldt een no contact policy met de de facto autoriteiten in Gaza.” Praten met de mensen die je helpt onderdrukken is immers alleen maar lastig. In onze beleving dan want een belletje van de Maleisische premier met de vermeende terroristen in Donestk heeft wel degelijk wat opgeleverd. De dag van nationale rouw die we gisteren hebben doorgemaakt en de repatriëring van de doden hebben we niet te danken aan Rutte, wel aan de moslim genaamd Najib Razak. Terwijl iedereen het druk had met de blamegame richting Poetin, haalde hij de kolen uit het vuur door mensen als mensen te behandelen.

Nu er de afgelopen twee weken zo’n 700 Palestijnen zijn afgeslacht, vond Likoed een goed idee om de PvdD eens op de eigen Kamervragen te wijzen. Het schijnt dat Hamas wat koeien geraakt heeft, doe eens boos worden was zo ongeveer de boodschap. Wat je ook van Likoed vindt, propaganda snappen ze donders goed. Waar de PvdD domme vragen stelde, ziet Likoed een ingang om Palestijnen af te schilderen als monsters. Dat ik daarvan baal is nogal een understatement.  Als de PvdD zich enigszins verdiept had in het “conflict” dan hadden ze kunnen weten dat er niks naar Gaza mag gaan zonder instemming van Israël. En het behoeft verder weinig fantasie om te beseffen dat er naast honderden dode kinderen ook dierlijke slachtoffers te betreuren zijn. Sterker nog, ook als de situatie niet escaleert in bombardementen dan nog proberen kolonisten iedere economische levensvatbaarheid in de kiem te smoren door kleinschalige Palestijnse boeren te terroriseren. Daar hoor je Likoed niet over en daar hoor je de PvdD niet over. Waar je al helemaal niemand in de Nederlandse media over hoort zijn de evidente oorlogsmisdaden zoals het beschieten van ziekenhuizen en scholen. Laat staan dat er gesproken wordt over Gaza als lab voor oneindige economische groei. Israël heeft van genocide een verdienmodel gemaakt en het enige dat wij krijgen te horen is dat Palestijnen sneller baby’s weten te maken  dan dat ze uitgeroeid kunnen worden. Brazilië dat net de Israëlische ambassadeur heeft verzocht op te rotten ziet er bijvoorbeeld geen been in om de paupers in de favela’s net zo te lijf te gaan als de verzetsstrijders in Gaza. Verzet voorkomen, tegengaan en ondermijnen is letterlijk een Israëlisch exportproduct. En alle wapens die het daarbij aanbiedt zijn inderdaad uitgebreid getest in Gaza. Israël heeft zelfs oorlogsfilosofen in dienst die mijmeren dat ieder Arabisch dorp er uit zou moeten zien als het oefendorp, dood en levenloos. Ik zou willen dat het mijn zieke verzinsel was maar dat is het dus niet. Israël is het thuisland van het militair-industriële complex en de PvdD zou daar net zo hard tegen moeten ageren als tegen de bio-industrie.

Update: Esther Ouwehand delivers.

An Israeli Soldier’s Story – Eran Efrati

The talk by Eran Efrati was filmed in Denver, Colorado on March 3, 2014 as part of The Soldier and the Refusenik U.S. tour with Maya Wind. Eran talk about his experiences in the IDF and then more broadly discusses Israel, its relationship to the U.S. and the global expansion of militarism.

Eran Efrati, 28, was born and raised in Jerusalem. After graduating high school he enlisted in the IDF, where he served as a combat soldier and company sergeant in Battalion 50 of the Nachal Division. He spent most of his service in Hebron and throughout the West Bank. In 2009, he was discharged and joined Breaking the Silence, an organization of veteran Israeli soldiers working to raise awareness about the daily reality in the Occupied Territories. He worked as the chief investigator of the organization, collecting testimonies from IDF soldiers about their activities. He also guided political tours and to the West Bank and worked to educate Israeli youth about the reality of being a soldier in an occupying army. His collected testimonies appear in the booklet “Operation Cast Lead” and their most recent release “Our Harsh Logic”. Since leaving Breaking the Silence, his investigative reports appeared in The New York Times, The Washington Post and The Guardian. Today he is active with the Israeli groups Anarchists Against the Wall and Boycott from Within.

http://www.soldierandrefusenik.com/

The Globalised Heart: Harry Fear at TEDxManchester

Harry Fear is an independent British filmmaker maker and journalist, based in Gaza. Harry is well-known for his reporting of the Gaza war in November 2012. He lectures on the Israel-Palestine conflict, Gaza and media bias in Europe, North America, Australasia and Malaysia. He trains Palestinians on outreach to Western audiences. He’s also co-director of the Welcome to Gaza Convoy that takes media-making delegations to Gaza. In this talk, he discusses the significance of love in relation to parts of the world that have been stigmatised in the media.

Beroepsrisico

Eén van de vermeende ontvoerde tieners

Een van de vermeende ontvoerde tieners

Sinds kort belijden we in Vernederland een nieuw soort beroepsrisico, namelijk dat zij die zich met schimmige praktijken inlaten rekening moeten houden met fysiek geweld.  Nadat Teeven daar in het geval van een inbreker op wees, heeft het niet lang geduurd voordat twee overvallers het loodje legden in een juwelierszaak. Als klein grut al rekening moet houden met een standrechtelijke executie dan zou je zeggen dat het voor grote vissen helemaal telt. Als je voor een geheime dienst werkt of daar aan gelieerd bent moet je dus op je tellen passen. Zeker als die geheime dienst de Mossad is, Israël is immers al 66 jaar bezig met een wrede, bloedige bezetting waarover je hier maar verrekte weinig hoort. Tenzij de Palestijnen terugschieten natuurlijk, dan is het voorpaginanieuws.

In die context zie ik de aanslag in Brussel,  Emanuel en Miriam Riva waren accountants die beide banden hadden met de Mossad. Dat trek ik niet uit m’n hoge hoed, dat schrijft de Israëlische krant Haaretz.  (Cache-link wegens betaalmuur.) De goed ingevoerde Joodse vredesactivist Richard Silverstein schrijft dat eveneens maar dan wat stelliger. Vermoorde Israëli’s werkten voor de Mossad. In Nederland wordt die link helemaal niet gelegd, nou ja, wel door mij en misschien ook door anderen maar niet in de mainstream media en da’s best raar aangezien Haaretz bepaald geen margekrantje is. Wie er toch beslist iets Nederlandstaligs over wil lezen kan in België terecht. De Morgen heeft een bewerking van het Haaretz-artikel gepubliceerd.

Wat in Nederland geldt als een antisemitische terreuraanslag hoeft dat dus niet beslist te zijn. Het kan heel wel gaan om een nogal asymmetrische afrekening. Boekhouders zouden niet mijn eerste doelwit zijn als ik deel uitmaakte van een gewapende strijd, maar goed, de bezetting van Palestina is op z’n zachtst gezegd ook asymmetrisch en we hebben zoals gezegd sinds kort te maken met het officiële staatsgeloof dat bij bepaalde beroepen bepaalde vergaande risico’s horen. Lees meer

Geert Jan Heijstek, cybergoeroe

Geert Jan HeijstekMaak kennis met Geert Jan Heijstek, reseller van Shit as a Service (SaaS) en derhalve cybergoeroe. Hoe serieus u iemand moet nemen die over cyberwhatever spreekt (cyberseks daargelaten) bleek gisteren toen Geert Jan kwam reageren op dit blog. Luttele momenten nadat Bram Heijstek mij sommeerde om m’n vorige post te verwijderen dook ene C. op in de reaguurdershel die ik handhaaf met een strak moderatiebeleid. (Voor uw en mijn bescherming, u bent verantwoordelijk voor wat u post, ik ben aansprakelijk voor wat ik doorlaat.) “Beste Peter 10.000 euro. Ik breng het naar Petra, zij brengt het naar je. (sic) Schiet je hem door z’n kop of ga je hem islamtisch (sic) slachten.” Die laatste zin moet volgens mij een vraag voorstellen en dus is er naast slechte grammatica ook sprake van slechte interpunctie. Maar goed, zoals alle cyberfanboys weten, doen die zaken er bij code totaal niet toe dus een kniesoor die daar verder op let.

Twee minuten later meldde de voornoemde Peter zich. “Ik ben voor C. wat wil je er voor hebben?”  Drie minuten later reageerde C. “Ik stel voor hem meteen dood te schieten. Zijn adres staat hier.” Waarna een link naar de site van de reeds behandelde socialmediagoeroe volgt die ik niet verder wil helpen met z’n SEO en daarom weglaat. De heer C. gaf als e-mailadres venneperdaveATgmail.com op en Peter reageerde met ik.ben.anoniem.voor.jouwATgmail.com. Schattig is het niet? Lees meer

Bram Heijstek, juridisch socialmediagoeroe

Bram HeijstekMaak kennis met Bram Heijstek, allround juridisch adviseur en bovendien de persoon die je moet hebben als iemand onwelgevallige uitlatingen doet op het internet. O wacht. Bram is zo goed dat hij liever niet heeft dat nitwits als rechters zich met rechtspraak bemoeien. Daarom is daadwerkelijk procederen wel het laatste wat ie doet. Behalve als iemand zich niet sociaal wenselijk gedraagt, dat is vrijheid volgens de apartheidsapologeet Heijstek. De vrijheid om tieners het leven zuur te maken om een tweet.

Vlak na de dodenherdenking melde Heijstek zich daarom tussen de roze horden met de mededeling dat ie een “vrij direct lijntje” heeft met de directeur van twitter en dat ie het ip-adres van waarschijnlijk een knulletje van 14 had opgevraagd. Twitteren dat je je bek niet houdt voor joden die Palestina bezetten is namelijk een brug te ver. Om dat soort asociale zaken in de toekomst te voorkomen pleit onze socialmediagoeroe voor een verplicht ip-register. Hoewel Heijstek verder een dikke digibeet is, blijkt ie niet blind voor de gevolgen van z’n schandpaalregister. Hij wenst de tweep die ie belaagt succes met solliciteren in zhaar verdere leventje. Dat zegt iemand die “een groot rechtvaardigheidsgevoel” wordt toegedicht. Lees meer

Apartheid R US

kirchickDutch mainstream media had a little circle jerk this week, celebrating that Jamie Kirchick outed Russia Today as a propaganda outlet for the Kremlin and Putin in particular. Toting rainbow suspenders Kirchick blasted RT for ignoring Russia’s anti-gay law. Never mind that RT in fact never ignored that law, never mind that Kirchik was invited to talk about Manning. Never mind that Kirchick abused his invitation to speak his masters voice. And above all, never mind that Kirchick is in fact a transphobic piece of shit.

Kirchick is not a human rights activist, he is a zionist. A mouthpiece for apartheid, a rabid lover of Israel, a state famous for selling  perfect tools of death and desctruction which have been tested over and over again on the population of Palestine. The people in Gaza are not only held in an open air concentration camp, they are test subjects for the police state. Kirchick’s idea of human rights is might makes right. Kirchick is an advocate of perpetual war and nothing else.

And it does not stop there. To understand what makes Kirchick tick, we have to go back a year, to an article he wrote in 2012. “Why the LGBT community shouldn’t honor this man’s treachery” in which he argues that LGBT’s should strive to give Manning the maximum penalty. Which in the United States means capital punishment. Kirchick’s point of view is that Manning should be executed for exposing the war crimes that followed an illegal invasion. O my. How about talking about the use of depleted uranianum, mr Kirchick, let’s talk about the birth defects that plague Iraq. Have you found those weapons of mass destruction yet? Or don’t you want to talk about that either? I guessed so. You sir, Jamie Kirchick, are the pot which calls the kettle black. Please kill yourself.

 

Als Joke Kaviaar strafbaar is waarom E.J. Bron dan niet?

israhelZoals u wellicht weet is Joke Kaviaar veroordeeld vanwege haar uitlatingen op het internet. Hoewel de IND inderdaad mensen tot zelfmoord drijft zoals met Dolmatov duidelijk genoeg mag zijn, mag je dat de verantwoordelijke bewindspersonen niet in ophitsende woorden euvel duiden.

Een politicus die miljoenen moslims wil deporteren daarentegen mag dat dan weer gerust zeggen. En dat resulteert niet alleen in shout outs van een terrorist als Breivik, het levert ook vies veel geld op en het inspireert knettergekke haatbloggers. Zo biedt E.J. Bron sinds bijna twee weken een uit het Duits vertaald artikel aan dat oproept tot het zo milieuvriendelijk vermoorden van zes miljoen moslims. Kom er maar in Ronny Naftaniel! Je bent immers druk bezig de bekendste gingerturk van Vernederland te vervolgen wegens antisemietwin, dan kan één van de bekendste domrechtse bloggers vervolgen er ook wel bij.