De nieuwe schiettent

Al sinds het verschijnen van de prachtige documentaire de Nieuwe Wildernis wordt er door de jachtlobby actie gevoerd met als de doel de populatie grote grazers eens flink te gaan uitdunnen door de Oostvaardersplassen in een schiettent te veranderen. Er werd niet met open vizier gestreden, onder de noemer de Nieuwe Wildernix werd geappelleerd aan het zieligheidsgevoel door vermagerde dieren en half vergane kadavers te tonen in een filmpje op youtube. De beelden worden becommentarieerd door onder andere Jan Paulides van Vereniging het Edelhert, een club van jagers die beter vereniging het edelhert op je bordje kan heten.

In 2013 hadden die acties geen succes, maar het was destijds ook geen strenge winter. In 2018 wel, en kwalijker, er worden boswachters met de dood bedreigd en domrechts staat pakken hooi over de hekken te slingeren. Het doet denken aan de snelwegterreur met de sinterklaasintocht. Toen de A7 geblokkeerd werd kregen degenen die het recht in eigen hand namen meteen hun zin en werden de grondrechten van de demonstranten tegen blackface welhaast traditiegetrouw geschonden.

Doodsbedreiging boswachter ongewild beloond kopt de NOS. “Je stemt op partijen die het leefgebied van wilde dieren doelbewust hebben beperkt waardoor er te weinig voedsel voor ze is. Dan bedreig je boswachters omdat je die dieren zo zielig vindt. En dan krijg je je zin. Geholpen door die partijen”, schrijft Veerle Slegers. Als je in Nederland onderdeel van het probleem mag je je goddelijke gang gaan en als je onderdeel van de oplossing bent dan staat er snel een peloton ME je de schedel in te slaan.

In de media is het ook weer kommer en kwel. De NOS brengt het als een jaarlijks terugkerend meningsverschil tussen ecologen en dierenliefhebbers. Pardon? Waarom zijn de Partij voor de Dieren, de Dierenbescherming en de Faunabescherming dan tegen bijvoeren? De laatste keer dat ik keek waren dat de dierenvrienden met een indrukwekkende staat van dienst. Esther Ouwehand heeft een half uur met Sven Kockelmann in de clinch gelegen om hem aan het verstand te peuteren dat de jagerslobby zich als een wolf in schaapskleren voordoet als dierenvriend.

Geen journalist die dat even factcheckt. Vandaar dat ik dat maar even heb gedaan. De jachtlobby verzamelt zich op Facebook onder de naam aankomende actie op (sic) de OVP, daar wordt opgeroepen doen om te doneren aan Ad Busscher. Tevens wordt er gewaarschuwd dat er uit namen van het ALF (Animal Liberation Front oftewel het dierenbevrijdingsfront)  en het Front Dierenwelzijn onder valse voorwendselen gebedeld wordt om geld via privéberichten. Op de pagina van het ALF/Front Dierenwelzijn staat een adres.

We hebben nu dus twee concrete aanwijzingen waar we verder mee kunnen. Eerst Ad Busscher maar eens googelen. O, kijk aan zeg, op zijn LinkedIn-pagina staat dat hij de oprichter van het Landelijk Team Wildbeheer en van de Marter Controle Unit is. Vervolgens dat adres maar eens natrekken omdat het an sich al erg raar is dat er een adres vermeld staat op de pagina van een ondergrondse, illegale club als het ALF. Verrek! Als dat niet het adres is waar het bedrijf van Ad Busscher geregistreerd staat.

Al met al was dit nog geen vijf minuten zoekwerk, daar hebben druk bezette journalisten natuurlijk geen tijd voor. Die moeten het volgende hij zei, zij zei-stukje maken. Zoals de Leeuwarder Courant waar die andere organisator van de zogenaamde dierenvrienden zijn ware aard toont. “Er zijn genoeg mogelijkheden om de stand te reguleren. Nu laten ze de dieren eerst hongerlijden en dan worden ze alsnog doodgeschoten. Zoals het nu gaat, mag niet meer gebeuren”, zegt Bart Lubbers”. Hij wil dus proactief in plaats van reactief afschot. Lubbers kunt u overigens kennen van geschoten gans op uw bordje.

Proactief afschot, dat hebben ze op de Veluwe ook. Daar is de populatie grote grazers ernstig verzwakt omdat er lukraak wordt geschoten. In de Oostvaardersplassen geldt survival of the fittest. Het sterftecijfer is in balans met het geboortecijfer. Van de 15-30% dieren die er jaarlijks sterft schiet Staatsbosbeheer er 99% zodra duidelijk is dat ze de winter niet zullen overleven.

De geveinsde dierenliefde van de afgelopen dagen is een stapje in de richting van de verpretparkisering van de Oostvaardersplassen waarbij 90% van de grote grazers kapot moet worden geknald. Zoals deze briefschrijver in NRC stelt is het welzijn van de grote grazers misbruikt en de media lieten zich daar gretig voor gebruiken.

De enige echte oplossing is de Oostvaardersplassen met de Veluwe verbinden. Zodra daar plannen voor gemaakt worden gaan de vermeende dierenliefhebbers protesteren zoals ze tegen de komst van de wolf protesteren, de Veluwe is nu de grootste schiettent van Nederland en die willen ze absoluut niet kwijt. Of zoals Esther Ouwehand op Facebook schrijft: “De OVP laat zien dat populaties zich stabiliseren op basis van de draagkracht van het gebied en dat jagers helemaal niet nodig zijn om de ‘aantallen te reguleren’. Die jacht moet afgeschaft en de OVP zijn hét bewijs dat het kan. Daarom hebben de jagers zo de schurft aan de OVP. Het is ze echt niet om de dieren te doen hoor, ze zijn als de dood dat hun hobby wordt afgeschaft. Maar dat gaat niet gebeuren als dierenvrienden onbedoeld de jagers gaan helpen.”

De Werkgroep Lastige Leden™ versus de Partij voor de Dieren

Vanaf 23 oktober weer lekker amendementen schrijven met Arno-Jan Boere en Wouter Pieterse (aka Riegholt Hilbrands)“, met die woorden kondigde de Werkgroep Lastige Leden™ haar deelname aan het 25e congres van de Partij voor de Dieren aan, daarbij werd gelinkt naar een clip van the Doomsday Refreshment Commitee met een sample uit the Devil’s rejects: “let’s do what God made us to do!”

Op het besloten gedeelte van de website van de PvdD bleek tot ons grote ongenoegen dat het partijbestuur in al haar wijsheid tot het eenzijdig en dus ondemocratisch veranderen van de regels had besloten. Het bestuur rechtvaardigde dit besluit met het argument dat er gesnoeid moest worden in het aantal amendementen gelet op de groei van de partij en de verwachte bijna verdubbeling van het aantal congresgangers. Aangezien het de Werkgroep Lastige Leden™ echter wordt toegedicht tijdens het vorige verkiezingscongres 480 amendementen te hebben ingediend, kon de Werkgroep  niet anders dan de maatregel te beschouwen als een reactie op onze werklust.

Vandaar dat de Werkgroep niet alleen met een stofkam door het verkiezingsprogramma voor de gemeenteraadsverkiezingen is gegaan, maar ook door de statuten en reglementen. Zonder u te vervelen met de exacte artikelnummers is de Werkgroep verheugd om u mee te kunnen delen dat het partijbestuur over geen enkel mandaat beschikt om de inbreng van de leden, het hoogste orgaan binnen de PvdD, te beknotten zonder dat de leden daar zelf vooraf mee instemmen.

Het bestuur bleek dat ook te beseffen want nadat de Werkgroep een eerste versie van de motie had ingediend, deed het bestuur de toezegging een nieuwe werkwijze omtrent de indiening en afhandeling van amendementen aan de leden voor te leggen op het eerstvolgende congres. Njah, leuk maar niet goed genoeg. Bovendien hadden de jonge honden van PINK! er inmiddels ook lucht van gekregen en zo geschiedde dat de Werkgroep tezamen met 27 leden van de jongerenafdeling met een verpletterende meerderheid triomfeerde door het bestuur, die de motie bleef ontraden, terug te fluiten. Shots fired!

Tussentijds leermomentje: laat nooit 30 mensen een motie ondertekenen, dan wijst het bestuur één woordvoerder aan en wordt de rest geacht op hun handen te zitten. Gelukkig trok Wouter zich daar niks van aan en was Arno-Jan er als vliegende keeper toen Pieter Groenewege van PINK! bezig was om het draagvlak onder de motie weg te schoppen door aan te kondigen dat hij voornemens was een zwik nieuwe amendementen in te dienen als de motie die nog steeds met klem ontraden werd, zou worden aangenomen. De Werkgroep verwelkomt samenwerking van harte, maar niet ten koste van het riskeren van een onderneming die al hachelijk genoeg was. Wie een beetje thuis is in politieke congressen, weet dat er maar zelden wordt afgeweken van de adviezen van welk partijbestuur dan ook…

Anywho, de eerste buit was binnen. Op naar de amendementen! De werkgroep had er acht. Geen negen, intern misverstandje. Arno-Jan was er ééntje vergeten in te dienen en als uw voorzitter dat geweten had, dan had zij nog wel drie reserve-amendementen over… Van die acht werden er zeven aangenomen, waarvan drie zonder positief advies van het bestuur. Geen 100% score zoals tijdens het vorige verkiezingscongres maar 88% is ook een hele nette score. Na de lees meer lopen we ze graag even met u door.

Lees meer

Verkiezingsuitslag (het jeukt nu al)

VIJF ZETELS! GOD, FUCKING FUCK YES! Dat terzijde, godverdomme! De media mogen weliswaar over elkaar heen buitelen om te melden dat het populisme verloren heeft, Rutte mag ook roepen dat het “verkeerde populisme” verloren heeft en internationale media mogen verkondigen dat het populisme na Brexit en Trump “gestopt” is, maar het is allemaal ver bezijden de waarheid.

De waarheid is dat de PVV vijf zetels gewonnen heeft, de waarheid is ook dat het nog veel fascistischer Forum voor Democratie 2 zetels gewonnen heeft. Bovenal is de waarheid dat de VVD wéér de grootste is geworden, ondanks dat ze een kwart van hun zetels verloren hebben. Diezelfde VVD wil de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens in de prullenbak gooien.

De Orde van Advocaten waarschuwde daarvoor, maar daar is het in de campagne nauwelijks over gegaan. Als er vijf partijen schijt hebben aan de rechtsstaat, dan is dat immers heel normaal. Zowel VVD, CDA, PVV, VNL en SGP willen de rechtsstaat om zeep helpen. Thierry Baudet is met zijn twee zetels volgens de voorlopige uitslag, buiten beschouwing gelaten.

Het was al een gigantische schande dat de verkiezingen niet over het enige probleem dat ons echt bedreigt ging, namelijk de klimaatverandering, maar het is fucking helemaal een schandvlek van jewelste dat er maar één dag aandacht was voor het feit dat het hele rechtse spectrum flirt met het fascisme. De SGP misschien nog wel het meest, die partij wil ronduit apartheid invoeren. En dan is de Orde van Advocaten nog mild omdat ze het echte doel van de SGP, een theocratie, buiten beschouwing laten.

Rechtsstatelijk gezien kwam ook mijn partij, de Partij voor de Dieren, niet helemaal goed uit de verf. Dat was omdat we olie- en gasbedrijven willen kunnen onteigenen. Wij vinden mensenrechten iets voor mensen, alle mensen, maar bedrijven zijn geen mensen. Als de PvdD tegen de rechtsstaat is omdat ze gaswinning en met name fracking willen kunnen verbieden omdat het aardbevingen en vergiftiging van het grondwater veroorzaakt, dan ben ik met alle plezier tegen de rechtsstaat.

Maar goed, dat was niet het onderwerp, het onderwerp was dat het “populisme” zogenaamd verslagen is, dat er na Trump en Brexit “ho is gezegd tegen het verkeerde populisme” aldus Rutte. Dat is volstrekte onzin. De PVV heeft vijf zetels gewonnen, Forum voor Democratie twee en de VVD is de grootste gebleven door tien zetels te verliezen. Bovendien kan het CDA ook nog eens rekenen op negentien zetels. Het verkeerde populisme, namelijk dat je oneindige groei kunt hebben op een planeet van beperkte omvang, heeft zonder meer gewonnen. En het fascisme van Wilders is niet alleen genormaliseerd doordat CDA en VVD het overgenomen hebben, het is de “avant garde” gemaakt doordat Schorem voor Democratie met twee zetels de Kamer in is gelanceerd.

Privacy is veiligheid

Vincent van der Vlies, managing consultant veiligheid en crisismanagement bij bureau Berenschot, heeft onder andere op Joop de partijprogramma’s geanalyseerd op het gebied van “veiligheid”. Dat woord zet ik niet voor niks tussen aanhalingstekens, het is namelijk nogal een subjectief begrip.

Zo is bureau Berenschot vernoemd naar Berend Willem Berenschot, de jongere broer van de KNIL-officieren George Berenschot (1884-1919) en Gerardus Johannes Berenschot (1887-1941), luitenant-generaal en commandant van het KNIL van 1939-1941. Die beide oudere broers Berenschot waren in “Nederlands-Indië” gestationeerd onder het mom van veiligheid, maar we weten allemaal dat dat ons blowback heeft opgeleverd in de vorm van treinkapingen.

Veiligheid is geen zwart-witonderwerp, het is actie en reactie. Om het Noam Chomsky te zeggen: “Want to stop terrorism? Stop participating in it.”

Van der Vlies negeert die les totaal, en hij leest het programma van de Partij voor de Dieren zeer selectief. Zo schrijft hij: “Voor mensen die het niet eens zijn met de stelling dat privacy minimaal net zo belangrijk is als veiligheid, is dit onderdeel van het programma niet aantrekkelijk, want, net als D66, vindt de PvdD privacy erg belangrijk en heeft ze een vergaande cyber paragraaf.” Daarmee gaat hij totaal voorbij dat de begrippen veiligheid en privacy voor de PvdD synoniem zijn. Letterlijk staat er “privacy is veiligheid” in Plan B.

Marianne Thieme heeft dat ook al eens betoogt op Joop.

Van der Vlies mag het daar van harte mee oneens zijn, maar het siert hem niet dat hij verzwijgt hoe de PvdD veiligheid definieert. Wat de PvdD betreft is er geen afweging nodig tussen enerzijds privacy en anderzijds veiligheid, het zijn allebei twee kanten van dezelfde medaille. Ik snap dat de schijnveiligheidsindustrie het vervelend vind, maar het is wel waar. Lees meer

Idealisme is het nieuwe realisme

De Werkgroep Lastige Leden™ was op negen maart in Heerenveen om de lezing idealisme is het nieuwe realisme van Esther Ouwehand en Lammert van Raan bij te wonen. Alsof ze de valse framing van de media dat de Partij voor de Dieren (PvdD) heimelijk een christelijk-fundamentalistische partij is, werd die lezing gehouden in een kerkgebouw, maar dan wel eentje met een big ass bar in de lounge.

Over die lounge heeft de Werkgroep meteen een dingetje, er zijn dubbele automatische schuifdeuren, overduidelijk bedoeld om de kou buiten te houden en zodoende energie te besparen. De Werkgroep juicht dat uiteraard toe maar moet tot haar droefenis constateren dat het niet werkt. De tweede set schuifdeuren moet pas open gaan als de eerste set gesloten is en dat is jammerlijk genoeg niet het geval. De Werkgroep heeft Trinitas hierover van ongevraagd advies voorzien.

Dan door naar de lezing. Esther en Lammert (de Werkgroep mag Esther en Lammert zeggen) vielen met de deur in huis door onderstaande filmpje te tonen. De natuur heeft ons niet nodig, wij hebben de natuur nodig. Ons handelen zal ons lot bepalen, moeder natuur heeft, met een beetje buitenaardse hulp (een meteoriet is ook natuur) grotere diersoorten dan wij uit doen sterven. Wie denkt dat de PvdD alleen maar natuur en dieren wil beschermen, heeft het mis. De partij wil de aarde leefbaar houden, juist voor mensen.

Lees meer

GroenLiegt

Leugens

GroenLinks heeft enkele “snelkieswijzers” gemaakt, daarbij cherrypickt GroenLinks steeds stemmingen waar hetzij de Partij voor de Arbeid, D66 of de Partij voor de Dieren tegen hebben gestemd en GroenLinks voor. Daar verbinden ze vervolgens verregaande conclusies aan. Als je niet voor X bent dan ben je tegen het aanpakken van Y. Dat soort werk.

Zo stelt GroenLinks dat de Partij voor de Dieren tegen het aanpakken van belastingontwijking is omdat Marianne en Esther tegen Europese minimumtarieven voor bedrijfswinsten hebben gestemd. Dat is me nogal een soevereiniteitsoverdracht want momenteel gaat de EU helemaal niet over belastingtarieven. Aangezien de EU vooral een verzorgingsstaat voor multinationals is, zouden we dat ook helemaal niet moeten willen. Bovendien is het geen Europees probleem. De drie meest in het oog springende belastingparadijzen zijn Nederland, Ierland en Luxemburg. De eindbaas van de EU, Jean Claude Juncker, is ook nog eens een van de meest belangrijke architecten van de belastingontwijkingsindustrie. GroenLinks vertrouwt hem het oplossen van de kwaal die hij zelf heeft veroorzaakt toe, de Partij voor de Dieren niet.

Gelet op het feit dat Luxemburg de klokkenluiders van de #LuxLeaks vervolgt zou het zomaar kunnen dat de Partij voor de Dieren een punt heeft.

Volgens GroenLinks zou de Partij voor de Dieren onduidelijk zijn over het wel of niet willen halen van de doelstellingen van het klimaatakkoord van Parijs. LOLFUCKINGWHAT? Het is bepaald niet zo dat de Partij voor de Dieren is opgericht omdat GroenLinks zo fantastisch is. De partij is opgericht omdat een aantal mensen vonden dat het allemaal veel te langzaam ging, omdat ze vinden dat er tempo moet worden gemaakt. De Partij voor de Dieren wil Nederland dan ook in 2040 CO2-neutraal hebben, GroenLinks pas in 2050.

Toch waagt GroenLinks het om te twijfelen aan de klimaatintenties van de Partij voor de Dieren. GroenLinks wil een Europese Energie-Unie, wat wederom een enorme soevereiniteitsoverdracht behelst. Polen is op dit moment bezig met oerbossen kappen, de Partij voor de Dieren en GroenLinks hebben daar bezwaar tegen. Als GroenLinks de door hen gewenste energie-unie voor elkaar krijgt dan hebben ze het maar te slikken dat het kappen van oerbossen zogenaamd duurzame biomassa oplevert.

We hebben momenteel mot met België vanwege krakkemikkige kerncentrales. Die dingen moeten dicht, volkomen terecht. Maar als je energieopwekking uitbesteedt aan de EU dan geef je een land als Polen een flinke vinger in de pap terwijl Polen volkomen verkeerd bezig is met hun kolenverslaving. Bilateraal is het misschien bekvechten, maar multilateraal heeft Nederland hooguit 4% invloed.

Europa is mooi, maar Europa is niet altijd beter. GroenLinks vergeet dat zowel Polen als Hongarije de democratie op verregaande wijze onder druk zetten en toch zijn ze bereid om die landen invloed te geven op ons nationaal beleid. Erger nog, omdat de Partij voor de Dieren dat niet wil, worden wij daarop aangevallen. Met halve waarheden.

Het is onzin dat de Partij voor de Dieren geen uitkering gunt aan ZZP’ers die arbeidsongeschikt raken, het is onzin dat de Partij voor de Dieren niet wil nivelleren, het is onzin dat de Partij voor de Dieren de klimaatdoelstellingen van Parijs niet wil halen en het is onzin dat de Partij voor de Dieren het grootbedrijf niet wil beteugelen door belastingontwijking aan te pakken.

Kom op zeg, als er iets blijkt uit ons partijprogram dan is het wel dat we het roofkapitalisme aan banden willen leggen, meer dan GroenLiegt.

Voedseldebat

“Ok Jaco, leg ik het je nog een keer uit, maar nu op jouw tempo”

De Werkgroep Lastige Leden™ was op 28 februari te gast in het verderfelijke Nieuwspoort, een sociëteit waar politici en pers gezellig konkelfoezen op voorwaarde dat niks met bronvermelding naar buiten gebracht mag worden. What happens in Nieuwspoort, stays in Nieuwspoort. Gelukkig heeft de werkgroep daar geen last van, want we zijn geen enkele deur gepasseerd waar een bord waarop “hierachter geldt de Nieuwspoortcode” voor stond.

De Werkgroep was er op uitnodiging van de drie organiserende partijen, althans zo werd het aangekondigd, “u bent hier vandaag allen uitgenodigd door de Land- en Tuinbouworganisatie Nederland (LTO Nederland), de Federatie Nederlandse Levensmiddelen Industrie (FNLI) en Centraal Bureau Levensmiddelenhandel (CBL). In werkelijkheid hadden we onszelf uitgenodigd. Aangezien Big Food niet bepaald op activistisch tuig zat te wachten, moesten we eerst onze doopceel nog even laten lichten. Zomaar aanmelden en vervolgens welkom zijn om het democratische proces van debatteren bijwonen was er niet bij. Stel je voor zeg dat er iemand zomaar iets naars over de bio-industrie roept.

O wacht! We hebben in Nederland sinds 10 jaar de Partij voor de Dieren (PvdD) in de Kamer en dus was Esther Ouwehand er om de vloer aan te vegen met voorstanders van traditionele landbouw en veeteelt. Het resultaat? Lees meer

De Kanarie in de Kolenmijn

Maandagavond 20 februari hielden Marianne Thieme en Ewald Engelen een lezing over hun gezamenlijke omkeerboek de Kanarie in de Kolenmijn in hotel Post-Plaza te Leeuwarden. Mocht de naam het nog niet verraden hebben, dan deden de foto’s aan de muren dat wel. Post-Plaza is het voormalig post- en telegraafkantoor van Leeuwarden, een majestueus pand en een fraaie locatie voor een vlammende lezing.

Marianne en Ewald (ik mag Marianne en Ewald zeggen) hielden een duet, voor zover je een lezing zo kunt noemen. De eerste heeft een ecologisch perspectief geschetst van waar we staan, de laatste een economisch perspectief dat ook dieper ingaat op hoe we bij de status quo zijn aanbeland. Beiden doen dat in ongeveer 140 pagina’s of in elk ongeveer een half uur. Daarna was er de gelegenheid om het boek te kopen en het te laten signeren. Of beter nog, om lid te worden van de Partij voor de Dieren waarbij je het boek als welkomstcadeau ontvangt.

Hoewel de Leeuwarder Courant schrijft dat het een avond onder gelijkgestemden was, kreeg ik het idee dat ik als één van de weinigen het boek al had gelezen. Als het aan uitgeverij Promotheus had gelegen, dan was dat allicht nooit gebeurd. Een omkeerboek is leuk, maar wel alleen voor kinderen zo vond men daar. Er zijn meerdere vergaderingen voor nodig geweest aleer men overstag ging en toezegde om het boek uit te zullen brengen zo vertelde Marianne aan het begin van de lezing.

Die situatie gaf meteen ook de rode draad van de lezing aan. Het is de macht van het grootbedrijf dat het probleem is, stupid.

Sinds de jaren ’70 heeft het neoliberalisme z’n nare kop opgestoken (mijn woorden) en sindsdien is groter domweg beter. Iedereen die daar vraagtekens bij stelt doet aan nostalgie. Het gaat immers allemaal beter. De lucht is schoner dan ooit, dankzij dat de PvdA haar ziel aan de VVD heeft verkocht gaat het beter met de economie en is de crisis voorbij. Maar is dat wel zo? De sprekers antwoorden met een volmondig neen.

Het gaat niet beter, het probleem is afgewenteld op degenen wiens schuld het niet was en het probleem is verplaatst. Ja, de lucht in Nederland is schoner dan ooit, we kunnen weer zwemmen in de grachten van Amsterdam maar ten koste van wat? Ten koste van enorme vervuiling elders op de wereld. De geglobaliseerde waardeketens zijn ongeveer net zo transparant als de smog in Beijing. Welk probleem waar vandaan komt en wiens schuld het is valt niet meer te overzien. Of het nou herverpakt paardenvlees is dat als runderbiefstuk verkocht wordt of dat het herverpakte hypotheken zijn, het is hetzelfde laken een pak. De bio-industrie en de beursmaffia verschillen alleen op het vlak van welk product ze versnijden.

Ga maar na, er zijn in Nederland productielijnen die 10.000 kippen per uur slachten, drie per seconde. Daar is geen toezicht op te houden. Zo ook hebben we High Frequency Trading, algoritmes die in fracties van seconden megatransacties maken ter waarde van jaarsalarissen waar menigeen jaloers op kan zijn (wederom mijn woorden). Die systemen zijn te groot, te complex en te snel om binnen enigerlei vorm van menselijk toezicht beheersbaar te zijn.

De bio-industrie slacht 70 miljard dieren per jaar, de ECB pompt 80 miljard per maand in de bancaire sector. En wat gebeurt er met de opbrengst daarvan? Niks, behalve de winst oppotten en mega-overnames faciliteren. Dankzij vrijwel gratis geld van de ECB is Bayer bij machte om Monsanto over te nemen.

Toch maalt vrijwel de hele politieke kaste daar niet om. Noch doen de media dat. Als Rutte rapporteert dat de economie boven verwachting groeit, dan zingt het hele journaille halleluja. Wie er met de winst vandoor gaat vragen ze niet. Net zomin dat ze vragen wat er met de sociale zekerheid of de loonontwikkeling gebeurt. De enige keer dat het journaille in opstand kwam, was bij aanvang van het Kabinet Rutte-Asscher. Toen bleek een inkomensafhankelijke zorgpremie de copypaste-kaste vrij hard te raken en was het paniek in de tent. (Mijn woorden die laatste zin.)

Het gaat helemaal niet goed, het gaat ronduit slecht. De problemen zijn niet opgelost, ze zijn uit het zicht geschoven. De vluchtelingencrisis draait vooral om waterschaarste die wij hebben helpen veroorzaken met onze sperzieboontjes uit landen die kampen met droogte en hongersnood. Ieder conflict dat religieus lijkt valt uiteindelijk terug te voeren op een gebrek aan basale levensbehoeften.

De schaal is dermate vergroot dat het iedere verantwoordelijke onzichtbaar en onaantastbaar maakt. Daardoor zien we het niet. Voorheen was het zo dat iedere nieuwe generatie het beter kregen, nu is het uit met de pret. Het is zelfs ernstig de vraag of we 2050 overleven. Niet mijn woorden, niet die van de Partij voor de Dieren maar van Forbes, een gezaghebbend, bepaald niet links tijdschrift.

Om de problemen aan te pakken moeten we niet wijzen naar de vermeende overbevolking zoals een mevrouw uit het publiek trachtte te doen. Integendeel, we moeten probleemeigenaar worden door terug te vallen op de menselijke maat. Weg met het idee dat er geen alternatief zou zijn, weg met de gedachte dat de status quo is voortgekomen uit een natuurwet. Terug naar de menselijke maat.

Die menselijke maat begint bij jezelf, het begint bij de aanwezige boer die aangaf graag voor dierenwelzijn te gaan, het begint bij bewust consumeren. We hebben meer macht dan we denken, iedere keer als je iets koopt dan stem je met je portemonnee. Wees daar wijs in. Hoe meer mensen dat doen, des te verder we op weg zijn naar een betere wereld die zeker mogelijk is.

Denk goed na over welk rondje je 15 maart rood kleurt en wat je ook kiest, stem voor een vrouw.

 

 

Klimaatfarce

Greenpeace twitterde het heel enthousiast. “Behalve PVV-klimaatcynici stemt de hele Kamer in met Klimaatverdrag van Parijs. Nu consequent zijn: kolencentrales dicht!” Enkel de PVV en Bontes/Van Klaveren stemden tegen. Daarna bracht Esther Ouwehand een motie in stemming die een simpele boodschap had: afspraak is afspraak. Het verdrag van Parijs mag geen loze belofte zijn, het moet ook gevolgen hebben. Die motie werd kansloos weggestemd door VVD, PvdA, CDA, ChristenUnie, SGP, Bontes/Van Klaveren, Monasch, Houwers, Van Vliet en uiteraard de PVV.

Het klimaatakkoord is mooi, het is prachtig en het is een mijlpaal maar God verhoedde dat het de bio-industrie ook maar een strobreed in de weg legt. De bio-industrie is namelijk goed voor wel 1 à 2% van het bruto binnenlands product en u begrijpt, dat is een enorme bijdrage aan de Nederlandse economie. *kuch*

Vandaar dat de oproep van Esther Ouwehand om conform de Europese afspraak om tenminste 20% van het Europese budget te besteden aan het tegengaan van klimaatverandering overweldigend werd weggestemd. “Klimaatbeloften… Zie hoe weinig die waard zijn voor PvdA en CU. Zodra landbouwsubsidies in gevaar komen, is klimaat niet belangrijk meer” zo twitterde ze.

Omdat de ChristenUnie wordt aangeprezen door @klimaatlabel als een partij die zich volop inzet om klimaatverandering tegen te gaan, vond ik het nodig om hen te bewegen de ChristenUnie uit het bovenste rijtje te halen. Daarop kreeg ik het meesmuilende antwoord dat de motie Ouwehand over geld ging en niet over doelen. Dank je de koekoek! Zonder geld zijn alle doelen vrijblijvende bullshit!

Klimaatverandering aanpakken gaat grof geld kosten, dat verzin ik niet, de Nederlandsche Bank zegt dat. “Een concrete maatregel waarvoor DNB pleit is een betere beprijzing van CO2-uitstoot. Er is nu al een ingewikkeld Europees systeem voor de handel in het recht om CO2 uit te stoten. Maar dat werkt niet goed, omdat bedrijven te veel gratis rechten hebben gekregen. De prijs van CO2-uitstoot bovenop die gratis rechten is laag. Voor bedrijven is er daarom geen prikkel om de uitstoot te verminderen, zegt de Nederlandsche Bank.”

Het Planbureau voor de Leefomgeving zegt dat er voor de uitvoering van het klimaatakkoord niet minder dan een revolutie nodig is. Die revolutie zou onder meer een forse verschuiving in de allocatie van de Europese subsidies kunnen behelsen. Ongeveer de helft daarvan gaat sinds jaar en dag naar de bio-industrie. Het is zelfs zo dat een industriële boer als Jan Huitema namens de VVD Europarlementariër mag zijn terwijl hij bakken subsidie ontvangt. Eerder was het zo dat de CDA-Minister van Landbouw Cees Veerman bijna 2 ton per jaar kreeg voor de veehouderij die op papier niet meer van hem was maar van zijn kinderen. Waar kennen we dat ook alweer van? O ja, Donald Trump.

Bestaande belangen hebben ons de klimaatverandering gebracht en die bestaande belangen hebben dusdanig veel macht dat politieke partijen die voorheen het adagium afspraak is afspraak huldigden tegen een motie stemmen die stelt dat afspraak ook echt afspraak is. En de media doen volop mee.  Vrijwel geen enkele partij heeft concrete plannen voor klimaatakkoord kopt Trouw. De PvdD heeft dat wél. Namelijk een forse inkrimping van de veestapel.

Vlees en zuivel zijn een grotere boosdoener dan de olie-industrie. De Kamer mag dan in grote meerderheid een klimaatakkoord hebben aangenomen maar er is geen enkele reden tot juichen zolang dat geen concrete gevolgen mag hebben.

Boerenbedrog II

laarzenactie

De industrie die kalfjes beneden de 70€ liever doodspuit, geeft laarzen van 130€ per paar weg.

Terwijl u sliep heeft de Tweede Kamer de biologische boeren ten grave gedragen. Dat ging gepaard met veel Orwelliaans misbaar. Ten eerste houden het Kabinet, de Kamer, de lobby en zelfs  een  organisatie als Natuurmonumenten er een doublethink definitie van grondgebonden landbouw op na. Cowboys met megastallen wiens koeien jaarrond binnen gehouden worden en waarvan de mest elders in Nederland wordt uitgereden of verwerkt tellen als grondgebonden landbouw. Biologische melkveehouders wiens koeien zoveel mogelijk in de wei staan, die niet bijdragen aan het mestoverschot omdat ze een mesthuwelijk met een biologische akkerbouwer in de buurt hebben gesloten waardoor lokaal een gesloten kringloop ontstaat, tellen niet als grondgebonden landbouw.

Omdat de Kamer een amendement van de ChristenUnie en D66 om alle grondgebonden bedrijven te ontzien omarmt, kan het straks zo zijn dat de cowboys die het probleem veroorzaakt hebben, vrijstelling krijgen van de generieke korting op de fosfaatrechten terwijl niet-grondgebonden bedrijven dan 2,5 procent meer worden gekort. Onder die zogenaamd niet grondgebonden bedrijven bevindt zich zo’n 10 procent van het aantal biologische boeren. Rikus Renting, een boer die het mestoverschot eerder verkleint dan vergroot door mest van derden te verwerken, verwoordt het als volgt: “Ik heb altijd maar 170 kilo stikstof uit dierlijke mest per hectare mogen gebruiken, terwijl anderen altijd 250 kilo mochten aanwenden. Maar ik moet evengoed inbinden. Dat is natuurlijk vreemd. Net alsof ik de boete voor te hard rijden voor mijn buurman moet betalen. Daarbij komt dat ik alle mest van de melkveetak op het eigen land kwijt kan. Met dit overheidsbeleid wordt mijn eigendom me als het ware ontnomen.”

Een beroep doen op het eigendomsrecht is het volgende staaltje doublethink. Staatssecretaris Martijn van Dam bedient zich er ook van, maar dan een graadje erger. Volgens de staatssecretaris beschermt artikel 1 van de Rechten van de Mens bedrijven(!) tegen milieumaatregelen. De derogatie (een ontheffing, geen recht) zou boerenbedrijven het recht geven om de kwaliteit van het oppervlaktewater te bedreigen door structureel een mestoverschot te creëren. Van Dam vreest rechtszaken als hij de tsunami van mest die op ons afraast daadwerkelijk in zou dammen. TTIP mag dan voorlopig van de baan zijn, de staatssecretaris van PvdA-huize laat nu al na afdoende maatregelen te treffen uit angst dat het de staat miljoenen- of miljardenclaims oplevert.

Lees meer