Leedconcurrentie

Leedconcurrentie, kent u die uitdrukking? Zo niet dan ga ik ‘em er nu even in rammen. Dit weekend kent een aardige combinatie van leed en leedconcurrentie. Volgevreten kiloknallertokkies zaten bij wijze van spreken met de Mc Nuggets in de knuistjes te twitteren hoe godsgruwelijk erg het allemaal wel niet was was. Die bultrug op die zandbank. Dat terwijl diezelfde jankerds drijvende vluchtelingenlijken voor de kust vast beter vinden dan vluchtelingen in een tent bij hunnie ergens om de hoek. Zo konden wij ons met z’n allen heel druk maken over en weer. Arme bultrug! Nee, jij dan met je met je kooi-eicake. Ja, maar de centjes! En de wereldwijde honger dan! Dat werk.

Lees meer

The Hunger Project – een antwoord op hongersnood?

Bij Pauw en Witteman mocht de met een gouden lepel in zijn smoel geboren Boekestijn weer eens met zijn favoriete plannetje op de proppen komen. Bezuinigen op hongerbuikjes in Afrika. Daar valt volgens hem wel 0.1% van wat Vernederland per jaar te besteden heeft te besparen. Dat doet de overvoede Boekestijn natuurlijk niet omdat hij zo’n wreed mens is, welnee! Hij heeft een alternatief. Give a man a fish and he’ll eat for a day, teach him how to fish and he’ll eat forever. Klinkt natuurlijk hartstikke goed ware het niet dat de zogenaamd beschaafde Westerse wereld alle zeeën – letterlijk en figuurlijk – compleet aan het leegvissen is.

Boekestijn vindt vanuit zijn superioriteitsgedachte dat Afrika mee moet in de Westerse mallemolen van almaar meer. En hij vindt het volstrekt normaal dat rijkelui daar een graantje van meepikken. Vandaar dat hij de compleet toevallig in het publiek aanwezige parasiet van The Hunger Project voluit steunde. Gif spuiten van Monsanto, zo moet het!

Lees meer