Ideologisch gemotiveerde onwil

Voordat Magda Berndsen Kamerlid namens D66 werd, was ze korpschef van de politie in Noord-Nederland. In die hoedanigheid stond ze aan de wieg van het hennepteam Noord-Nederland. Dankzij haar is de nederwietoorlog in mijn woonplaats Drachten in volle glorie losgebarsten. Haar hennepteam noteerde zelfs het vinden van nul wietplanten. Ook het vinden van 5.131 lege bloempotten werd als een succes geregistreerd.

In haar nadagen als Kamerlid heeft ze een halfslachtige wietwet gelanceerd. De bedoeling daarvan was of is nog steeds zoveel mogelijk zelfvoorzienende kwekers lastigvallen en om enkele wietmonopolisten aan te wijzen. Het o zo progressieve en vooruitstrevende D66 neemt ons bijna een halve eeuw mee terug in de tijd, want toen Dries van Agt het gedoogbeleid in de jaren ’70 in de steigers zette was het de bedoeling van de Anti-Revolutionaire Partij(!) om een tijdelijk staatsmonopolie op wietteelt te creëren zodat drugscriminelen niet zouden profiteren van de omslag in het beleid.

Mark Rutte moest helemaal niks hebben van de wietwet van Magda Berndsen en later Vera Bergkamp. In die video kraamt ons nationale lachebekje een hoop onzin uit. De bulk van de nederwiet zou naar het buitenland gaan, het zou welhaast harddrugs zijn, het is troep, het is heel gevaarlijk, het is slecht voor je gezondheid, het geeft heel grote risco’s op psychiatrische en psychosociale problematiek. Blablabla.

Alleen zei hij ook iets heel verstandigs. “Als er dan in Nederland een soort hele lieve poldervariant (van wiet)  wordt gebrouwen, hoe groot is dan de kans dat die gebruikt gaat worden? Dus ja, een tikje naïef.”

Rutte liegt verder dat hij barst, de exportmythe is precies dat, een mythe die wordt ontkracht door interne politierapporten die nog eens ondersteund worden door de primeur van Bas Haan waaruit blijkt dat “Justitie” de boel jarenlang besodemieterd en bedrogen heeft.

De media reageren er vrij laconiek op. “Manipulatie (van) onderzoek is gebruikelijk“, zo kopt NRC. “Niemand wil werk kwijtraken” is een tussenkopje, en dat is exact waar de schoen wringt. De politie rolt veertien wietkwekerijen per dag op. Dat zijn 5.160 kant-en-klare persberichten per jaar die letterlijk geknipt en geplakt worden. Het nieuws schrijft zichzelf en het wordt gretig gelezen.

Niemand die weet hoe vaak de politie onterecht woningen binnenvalt, daar verschijnt geen persbericht van. Niemand die zich afvraagt wat het wietteeltverbod handhaven kost terwijl bij iedere inbeslagname wel de zogenaamde straatwaarde als pure winst voor het politieapparaat gepubliceerd wordt. Geen krant die stelling neemt tegen de ondermijning van het demonstratierecht toen de politie ineens prijskaartjes ging eisen van een uitgestelde demonstratie tegen Zwarte Piet nadat het in eerste instantie onmogelijk werd gemaakt door een aantal snelwegdelinquenten die onomwonden gefaciliteerd werden door de politie.

Dat de potgrondpolitie de hele wetshandhaving leeg eet was in 2014 al duidelijk toen Staf Depla in NRC toegaf dat het maar liefst 77% van de vervolgingscapaciteit opvreet.  De grootste misdaad die je volgens de Apparatsjiks kunt begaan is het verkeerde plantje water geven. In Amerika mag de oorlog tegen drugs bedacht zijn om zwarte en linkse mensen in het verdomhoekje te drukken, in Nederland is het doel om de politie banen en bevoegdheden op te leveren.  En er is werkelijk geen hond in de zogeheten linkse media te vinden die daartegen ageert.

Ook niet nu gebleken is dat het gelul is dat coffeeshops overlast veroorzaken, dat de wietpas een fiasco was en dat zogenaamd wetenschappelijk onderzoek door een zogenaamd onafhankelijke instelling dik onder de knoet zit. Zelfs Bas Haan, de enige roepende in de woestijn, roept niet op tot onmiddellijke legalisering van drugs.

Ondertussen beloven de politieke verhoudingen ook weinig goeds. Het halfslachtige voorstel van D66 dat in het regeerakkoord is gedoemd om te falen. Al was het alleen maar omdat drugsbaronnen hun productie makkelijk kunnen verplaatsen naar de hooguit tien gemeenten met gedoogde teelt. Dan luidt de conclusie de criminaliteit daalt niet, zie je wel? Het helpt niks.

Het experiment is opgezet om te falen en de politieke krachtverhoudingen willen dat graag zo houden. Het is ideologisch gemotiveerde onwil. Ik snap ook wel waarom D66 daar vrede mee heeft, het aantal blowers in Nederland is net zo miniem als het aantal veganisten. Het levert nog geen halve zetel op.

Halbe Zijlstra; de stem der redelijkheid

Vier december 2017, de hasbaraheks Esther Voet retweete een volstrekt onbeduidende twitteraar met 300 volgers die schande sprak over een “misselijkmakend stuk” van Carolien Roelants in NRC. Het commentaar op die tweet was niet van de lucht. NRC is anti-Israël en Carolien Roelants al helemaal. Zij zou een hele generatie correspondenten “vergiftigd” hebben en bovendien zou ze er op uit zijn om Israël een rotschop te verkopen. Daarnaast zou ze Thijs Zonneveld die een column in het AD heeft plagiëren.

Zowel het NRC en het AD waagden het namelijk om een column te publiceren over de shitstorm die ontstond nadat Israël de start van de Giro d’Italia gekocht had zoals bijvoorbeeld ook Rotterdam dat eerder heeft gedaan. Dat is een kwestie van een zak geld op tafel leggen en ieder sportevenement dat je maar wilt komt naar je toe deze zomer. Giro d’Italia, Tour de France, Olympische Spelen, WK voetbal, Formule 1, het is allemaal éénder, het is allemaal corrupt. Eufemistischer gezegd is het allemaal handel.

Alleen is Jeruzalem Rotterdam niet. Rotterdam is dan wel vastgegroeid aan Capelle aan den IJssel en niet iedereen mag daar even blij mee zijn maar Nederland bezet Capelle aan den IJssel niet. Israël doet dat wel met Oost Jeruzalem. En dat moet een publiek geheim blijven waarover je niet mag praten. Toen de Giro d’Italia aankondigde dat de start in West Jeruzalem zou plaatsvinden waren de rapen daarom gaar. Israël dreigde direct de zak met geld terug te eisen. En ergens heel ver weg heeft Israël wel een puntje.

Het is namelijk ook een publiek geheim dat Qatar de FIFA heeft omgekocht, daarom moet het WK-voetbal in een zinderende hitte in stadions met airco worden gespeeld. En het is niet alsof de FIFA adverteert met het feit dat die airco’s nou net even niet beschikbaar waren toen die stadions met behulp van slavenarbeid werden gebouwd. Waarom zou de Giro dan wel openlijk verwijzen naar het apartheidsregime dat al 50 jaar de scepter zwaait over de bezette oude stad? Kom op zeg! Israël heeft het zeker weer gedaan? Stelletje antisemieten!

Zes december 2017, Joël Voordewind twittert: “Goede zaak: Trump zal Jeruzalem erkennen als hoofdstad van Israël. Nu Nederland nog en ambassade terug naar West Jeruzalem!” Niet alleen sloot hij zich daarmee aan bij de meest rechts-extremistische president die Amerika ooit gehad heeft, er viel niemand over hem heen nadat hij impliceerde dat er ook nog zoiets als Oost Jeruzalem bestaat, de bezette oude stad waar niet alleen moslims wonen maar ook christenen.

Sterker nog, de leiders van 13 kerken smeken de wereld om Jeruzalem niet te erkennen als hoofdstad van Israël. Zij voorzien onherstelbare schade aan het zogeheten vredesproces. De paus zegt dat hij zich niet stil kan houden en ook de EU laat zich niet onbetuigd zo schrijft de New York Times.

Alsof Trump met deze beslissing nog niet genoeg olie op het vuur gegooid heeft, de Telegraaf gaat het omschrijven als met een brandende sigaret een vuurwerkfabriek binnenlopen, viert de Israëllobby feest alsof het een jubeljaar was.

Ze vallen niet alleen columnisten met een onwelgevallige maar eerlijke mening aan, ze verspreiden ook desinformatie. Zo zou Rusland al jaren geleden besloten hebben om de ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem te verhuizen. Iedereen die de moeite neemt om het geverifieerde profiel van de Russische ambassade in Israël op Twitter op te zoeken zal toch echt moeten erkennen dat er Tel Aviv in hun bio staat.

En stel nou dat het zo was dat de Russische ambassade wel in Jeruzalem gevestigd was, is dat dan een volgenswaardig voorbeeld? Moet Nederland, zoals ChristenUnie, SGP, PVV en Schorem voor Demagogie willen, na Trump ook Poetin volgen als hij zijn ambassade wel in Jeruzalem zou vestigen? Ik mag toch hopen dat we die vraag met een eensluidend nee kunnen beantwoorden.

Hoe dan ook, dankzij de vier voornoemde partijen lijkt Halbe Zijlstra ineens de stem der redelijkheid. Hij hekelt het besluit van Trump als onverstandig en contraproductief.

De Werkgroep Lastige Leden™ versus de Partij voor de Dieren

Vanaf 23 oktober weer lekker amendementen schrijven met Arno-Jan Boere en Wouter Pieterse (aka Riegholt Hilbrands)“, met die woorden kondigde de Werkgroep Lastige Leden™ haar deelname aan het 25e congres van de Partij voor de Dieren aan, daarbij werd gelinkt naar een clip van the Doomsday Refreshment Commitee met een sample uit the Devil’s rejects: “let’s do what God made us to do!”

Op het besloten gedeelte van de website van de PvdD bleek tot ons grote ongenoegen dat het partijbestuur in al haar wijsheid tot het eenzijdig en dus ondemocratisch veranderen van de regels had besloten. Het bestuur rechtvaardigde dit besluit met het argument dat er gesnoeid moest worden in het aantal amendementen gelet op de groei van de partij en de verwachte bijna verdubbeling van het aantal congresgangers. Aangezien het de Werkgroep Lastige Leden™ echter wordt toegedicht tijdens het vorige verkiezingscongres 480 amendementen te hebben ingediend, kon de Werkgroep  niet anders dan de maatregel te beschouwen als een reactie op onze werklust.

Vandaar dat de Werkgroep niet alleen met een stofkam door het verkiezingsprogramma voor de gemeenteraadsverkiezingen is gegaan, maar ook door de statuten en reglementen. Zonder u te vervelen met de exacte artikelnummers is de Werkgroep verheugd om u mee te kunnen delen dat het partijbestuur over geen enkel mandaat beschikt om de inbreng van de leden, het hoogste orgaan binnen de PvdD, te beknotten zonder dat de leden daar zelf vooraf mee instemmen.

Het bestuur bleek dat ook te beseffen want nadat de Werkgroep een eerste versie van de motie had ingediend, deed het bestuur de toezegging een nieuwe werkwijze omtrent de indiening en afhandeling van amendementen aan de leden voor te leggen op het eerstvolgende congres. Njah, leuk maar niet goed genoeg. Bovendien hadden de jonge honden van PINK! er inmiddels ook lucht van gekregen en zo geschiedde dat de Werkgroep tezamen met 27 leden van de jongerenafdeling met een verpletterende meerderheid triomfeerde door het bestuur, die de motie bleef ontraden, terug te fluiten. Shots fired!

Tussentijds leermomentje: laat nooit 30 mensen een motie ondertekenen, dan wijst het bestuur één woordvoerder aan en wordt de rest geacht op hun handen te zitten. Gelukkig trok Wouter zich daar niks van aan en was Arno-Jan er als vliegende keeper toen Pieter Groenewege van PINK! bezig was om het draagvlak onder de motie weg te schoppen door aan te kondigen dat hij voornemens was een zwik nieuwe amendementen in te dienen als de motie die nog steeds met klem ontraden werd, zou worden aangenomen. De Werkgroep verwelkomt samenwerking van harte, maar niet ten koste van het riskeren van een onderneming die al hachelijk genoeg was. Wie een beetje thuis is in politieke congressen, weet dat er maar zelden wordt afgeweken van de adviezen van welk partijbestuur dan ook…

Anywho, de eerste buit was binnen. Op naar de amendementen! De werkgroep had er acht. Geen negen, intern misverstandje. Arno-Jan was er ééntje vergeten in te dienen en als uw voorzitter dat geweten had, dan had zij nog wel drie reserve-amendementen over… Van die acht werden er zeven aangenomen, waarvan drie zonder positief advies van het bestuur. Geen 100% score zoals tijdens het vorige verkiezingscongres maar 88% is ook een hele nette score. Na de lees meer lopen we ze graag even met u door.

Lees meer

Propaganda met vier sterren

David Petreaus was in Friesland voor een “college”. Dat is de rest van Nederland allicht ontgaan maar in Friesland viel het niet te missen mits je een provinciale krant leest. De Leeuwarder Courant pakte het grootst uit met een interview, een verslag en de integrale lezing.  Het Friesch Dagblad schreef erover dat Trump meer dan Twitter is en Omrop Fryslân liet zich ook niet onbetuigd. Het Algemeen Dagblad evenmin, zij namen één van de LC-artikelen integraal over.

Wat kwam Petreaus in Friesland doen? Behalve Israël promoten, was hij uitgenodigd door Stichting FB Oranjewoud. Dat is een nogal schimmig vehikel waar weinig anders over bekend is dan dat het ontstaan is na de overname van de Friesland Bank door de Rabobank. De doelstelling ervan is de Friese economie en identiteit bevorderen. Het is met andere woorden een propagandabureau dat als doel heeft om de rijken rijker te maken terwijl de Friese bevolking overtuigd wordt van het bestaan van het fenomeen Fryske Mienskip (Friese Gemeenschap).

Stomtoevallig blijkt die aan oude adel gelinkte stichting die vernoemd is naar hun eigen landgoed zomaar een meerderheidsaandeel te bezitten in de NDC. De Noordelijke Dagblad Combinatie. Oftewel de Leeuwarder Courant, het Friesch Dagblad, het Dagblad van het Noorden en vrijwel alle denkbare lokale sufferdjes.

Begint het al te stinken? U bent nog niet eens halverwege de rot.

Lees meer

De klant als kiloknaller

Over het regeerakkoord van rechts met de ongelezen bijbel valt niet veel goeds te zeggen, behalve dan dat het besef ingedaald is dat er iets aan het internet of shit moet worden gedaan. Dat zou eens tijd worden ook. Het is deze maand namelijk een jaar geleden dat het halve internet werd neergehaald door “beveiligingscamara’s”.

Massaproductie van goedkope rommel uit China, GINA zou Donald Trump zeggen, heeft onze belangrijkste infrastructuur aan het wankelen gebracht.  En het botnet dat de internetreus Amazon op de knieën kreeg is te huur voor minder dan de prijs van een tweedehands auto. Je kunt honderdduizend bots huren voor 7.500 dollar.

Als je zo stom bent om zo’n camera te kopen en het ding zonder het standaardwachtwoord te veranderen met het internet verbindt, dan duurt het ongeveer anderhalve minuut totdat je gehackt bent.

En wie denkt de hackers buiten de deur te houden door die shit gewoon niet te kopen, komt op termijn ook van een koude kermis thuis. Het surveillancekapitalisme heeft bedacht dat de klant de nieuwe kiloknaller is.  Daarom worden we overladen met slimme producten. Waarbij slim een eufemisme voor hackbaar is.

De wet van Mikko Hypponen schrijft voor dat als het een stekker heeft, het in de nabije toekomst ook een internetverbinding heeft en hij heeft gelijk. Het is welhaast onvermijdelijk dat alles “slim” wordt. Sterker nog, het is nu al gaande. Google Home, Amazon Echo, Siri van Apple, Cortana van Microsoft, ze luisteren u continu af. Mocht u één van de eersten zijn die een robotstofzuiger heeft gekocht, dan weet u ongetwijfeld hoe dat voelt. Dat bedrijf verkoopt nu een plattegrond van uw huis.

Als ik een multinational zou zijn, dan zou ik dat ook doen. Wat is er nou winstgevender dan het leven van je klanten helemaal in kaart te brengen? Zorg dat je ze door en door kent en ze zijn als was in je handen. Als burger heb ik echter liever geen tv die naar mij kijkt of sokken die bijhouden of ik wel genoeg beweeg. Laat staan dat ik een deurbel wil die de wet overtreedt omdat ik vergeten ben om zelf een wachtwoord te kiezen. Om nog maar te zwijgen over gadgets die je de stuipen op het lijf jagen.

Het regeerakkoord gaat me daarom lang niet ver genoeg. Wasmachines, tosti-ijzers of whatever hebben niks op internet te zoeken en het is belachelijk dat ik dat op moet schrijven. We leven in een land waar een plant verboden kan worden, verbied deze shit dan ook alsjeblieft.

 

“Gotta go out with a bang”

De voorzitter van de Werkgroep Lastige Leden™ is een beetje huiverig voor post van de gemeente. Als je uitkeringsgerechtigd bent dan bevat dat zelden goed nieuws. Meestal gaat het over dwangarbeid die je geacht wordt te verrichten of over zogeheten rechtmatigheidstoetsen wat betekent dat je met drie jaar aan bankafschriften naar het gemeentehuis moet torsen om te verantwoorden waarom je een een paar centen hebt om je kont mee te krabben.

Soms is dat echter anders, op 23 augustus mocht uw voorzitter een sms’je ontvangen: “Hè joh, ik vertrek als wethouder en wilde jou graag laten uitnodigen. Wat is jouw postadres? Groet Marja Krans”.

De Werkgroep is – op lokaal niveau – zeer goede vrienden met de ChristenUnie. Tenminste, met de oude garde ervan. De nieuwe lichting is door ons voor het blok gezet met de stelling “de islam is een te respecteren godsdienst of het het is te bestrijden afgoderij”. Toen koos de nieuwe lichting voor het laatste en daar heeft uw voorzitter een nummertje van gemaakt op de lokale radio. Hetgeen niet in dank werd afgenomen door de selectiepsycholoog(!) van de politie.

Anyways, terug naar de post. Na een paar dagen kreeg uw voorzitter een uitnodiging. Drie dagen daarna volgde weer een envelop van de gemeente. God, daar gaat de jolijt dacht ik, maar het viel mee, het was weer een uitnodiging voor de afscheidsreceptie, ditmaal niet verzonden via regiopost maar via PostNL. Met handgeschreven adressering bovendien, niet met een steriele automatische adressering, of zoals met brieven die ik doorgaans ontvang “dit bericht is automatisch aangemaakt en derhalve is het niet ondertekend”.

De uitnodiging las een beetje als een rouwadvertentie. “Als gevolg van haar besluit om terug te treden, mist het gemeentebestuur een gedreven, doelgericht en betrokken bestuurder. (…) Wij staan stil bij haar inzet voor de gemeente tijdens een informele afscheidsbijeenkomst.”

Stilstaan was wat je, gelet op de drukte, inderdaad het beste wat je kon doen. De hal van het gemeentehuis is niet bepaald klein en het was bomvol. Zo vol dat uw voorzitter een half uur in de rij moest staan om Marja Krans te zoenen. Het was een weemoedig weerzien. Het gemeentehuis is de plek waar ik me als raadslid vier jaar lang als een vis in het water heb gevoeld en het is sindsdien de plek geworden waar ik met enige regelmaat op het matje moet komen.

Dat er gevraagd werd of ik überhaupt wel uitgenodigd was benadrukt dat des te meer. Maar soit, dat was de enige wanklank in een verder warm bad. Degene die niet wilde geloven dat ik welkom was, kon zich ook niet voorstellen dat ik kan lezen en schrijven met de 2006-2010-editie van de ChristenUnie.

Ondanks alle meningsverschillen die we hebben gehad waarbij er volgens de media een wethouder is afgetreden (niet waar, hij heeft alleen zijn nevenfuntie als trouwambtenaar neergelegd) was er één grote gemene deler. Dat was onze geprivilegieerde positie gebruiken om het belang van de zwakkeren te verdedigen tegen het recht van de sterkste.

Uw voorzitter was één van de 31 bevoorrechte burgers die mocht zeggen waar het op stond en dat voorrecht heb ik ten volle gebruikt. Dat heeft wat betreft het dossier van weigerambtenaren gebotst met de ChristenUnie, maar verder vond ik hen aan mijn zijde. Toen Jan van der Wouden zei dat de tranen hem in de ogen springen als hij de deerniswekkende tentjes van de winkeliersvereniging ziet, bekroop me zelfs de gedachte dat ik geholpen heb om de ChristenUnie te radicaliseren.

Als niet-Drachtster moet u weten dat de winkeliersvereniging dol is op shantykoren, countrylinedancing en meer van dat tranentrekkende soort ongein. Arm in arm is uw voorzitter daartegen ten strijde getrokken met de ChristenUnie. Een gevecht dat we jammerlijk hebben verloren. De winkeliersvereniging is thans een kolchoz. Lidmaatschap is zo goed als verplicht en scheiding van gemeente en winkeliersvereniging is net zo hard nodig als scheiding van kerk en staat.

Tegen die achtergrond was uw voorzitter tegelijkertijd een vreemde eend in de bijt én een graag geziene gast. De parelkettinkjes (m/v) vonden het maar niks. De oudgedienden van de ChristenUnie vonden anders. “Petra! Goed?” “Ja.” “Mooi!” Meer woorden hadden we niet nodig. Dat bedoel ik met kunnen lezen en schrijven.

Na een half uur wachten waarin de ambtenarij de hoop uitsprak dat ik namens de Partij voor de Dieren de kar ging trekken omdat “deze rechtse gemeente wel wat leven in de brouwerij kan gebruiken” mocht uw voorzitter dan eindelijk Marja Krans begroeten.

Maar niet voordat de ontzettende Judas Chiel Bolt dat deed. De lul. Bolt vertelde voorheen iedereen die het maar wilde horen dat hij de wethouder wilde kielhalen voor een fout die niet haar schuld was. Het was de schuld van een cultuur die hij voorstaat, namelijk minimale overheidsbemoeienis.

Daardoor mocht een gemeentehuis vol met ambtenaren die verstand hebben van vastgoed zich niet bemoeien met een miljoenenproject. Uw voorzitter heeft niks tegen Stef Avezaat, de voorzitter van de Lawei, maar verstand van bouwen heeft hij niet. Hij heeft verstand van volle zalen trekken.

Het besluit om de bouw van de “Gouden Lawei” min of meer onder nul en generlei toezicht te laten plaatsvinden is genomen door de gemeenteraad. Toen Marja Krans nog geen wethouder was.

Als de Raad een schuldige wil aanwijzen dan moeten ze lang en hard in de spiegel kijken. Dat Marja de eer aan zichzelf heeft gehouden siert haar maar het was niet nodig geweest als de Raad niet op een symbolisch offer uit was.

Dit is niet de schuld van een wethouder die het overzicht verliest, het is de schuld van een gemeenteraad die de touwtjes uit handen geeft. En die daarna gaat jagen op de kop van een wethouder. Fuckers.

De Werkgroep heeft bij monde van uw voorzitter geen goed woord over voor het (dis)functioneren van de Drachtster gemeenteraad. De Werkgroep is verheugd dat meerdere personen, zowel raadsleden als ambtenaren, de voorzitter verzocht hebben om deel te nemen aan de gemeenteraadsverkiezingen maar voordat dat gebeurt zal de Partij voor de Dieren toch echt wat meer dan elf voornamelijk hoogbejaarde leden in Drachten moeten hebben.

Enfin, het afscheid van Marja Krans was mooi en ontroerend. Uw voorzitter kreeg het mooiste compliment van haar leven. “Bedankt dat je geholpen hebt om de ChristenUnie opener te maken.”

Verder is er in zeven jaar niks veranderd op het gemeentehuis, als je vegetarisch wilt eten dan kun je het beste de minst milieu- en diervriendelijke optie aanvallen, de kaasplank. Want zelfs in de salade zit vlees.

Marja Krans kwam, zag en ze overwon. Ze veroverde mijn hart. Ze hoefde geen cadeautjes, ze vroeg om donaties voor stichting Present. Die lui hebben laatst het huis van mijn buurvrouw geschilderd. En als ik me niet vergis hebben we hen als raadsleden 25.000 euro toebedeeld.

“Gotta go out with a bang” zei ze, waarna ze later ging zingen. Toen ik met een sisser uit de gemeenteraad moest vertrekken, gaf ze me een slof sigaretten als goedmakertje voor het bietsen. Het was mooi en ik ben haar dankbaar. Deze gemeente verliest een wethouder omdat de raad liever mediagenieke punten scoort dan dat ze godverdomme nadenken.

Ik ga gewoon haar woorden jatten. “Ik wens u het allerbeste en dat is God’s zegen.” Leef lang en voorspoedig.

Dankjewel Marja.

De vis rot aan de kop

In 2007 liep er iemand over straat in een t-shirt met daarop het woord corrupt. Boven de letter o stond het logo van de politie afgebeeld. In 2009 kwam hem dat te staan op een voorwaardelijke boete van 170€.

Daar is het justitieel apparaat dus 2 jaar lang mee belast. Een agent die aanstoot nam aan een t-shirt. En dat is geen uitzondering. Zelf ben ik vervolgd en veroordeeld voor het twitteren van de woorden “gemankeerde NSB’er” en “proost lul”. Dat verzinnen de agenten zelf niet, het wordt van bovenaf aangemoedigd.

De wespenpakjes die denken dat zij de baas op straat zijn, laten zich dat geen twee keer zeggen. Zij zien overal strafbare beledigingen. Als je aangehouden wordt voor een imaginaire middelvinger en daarna het woord klootzak uit, dan ben je alsnog strafbaar, ook al was er geen enkele reden voor je aanhouding omdat je nooit een middelvinger hebt opgestoken.

Wat dat betreft zijn de nieuwe kleuren van het uniform van het “blauw op straat” treffend. Toch verdienen wespen meer respect dan de politie of de media.

De media rollen namelijk over elkaar heen om te verkondigen dat de allochtone agent het vaakst corrupt is. Dat is niet waar. Ze zijn relatief gezien oververtegenwoordigd in de corruptiecijfers. Dat is echt iets anders. Daar komt bij dat de huidige mediahype over kleine kruimelaars gaat.

“Contacten met de georganiseerde misdaad”, puh-lease. De politie is zelf de grootste vriend die de georganiseerde misdaad zich ooit kon wensen. Vrijwel wekelijks worden we getrakteerd op een smeris die triomfantelijk twittert dat er een paar wietplanten uit een tuin of van een balkon getrokken zijn. Wanneer de goegemeente dat slecht trekt, dan meten de media het breed uit hoe de agent in kwestie het slachtoffer is geworden op de zogeheten sociale media. Het stel collaborateurs.

Smeris zus en zo voelde zich geïntimideerd nadat hij één plant de schuld gaf van de verloedering van een wijk en nu is hij zielig omdat hij zich gedwongen voelde om zijn accounts op Twitter en Facebook te beëindigen.

De grote wietbazen spinnen daar garen bij. Hoe meer kwekers met een stuk of 5 plantjes geript worden door de politie, hoe beter. Het Nederlands Juristenblad (pdf) schrijft zelfs dat er geen betere manier bestaat om je buren te treiteren dan anoniem te melden dat ze “hennep” kweken.

Ondertussen pakken rioolpublicaties als de Telegraaf en het AD groot uit. ALLOCHTONE AGENTEN HET VAAKST CORRUPT. Nou, nee, dat is alleen relatief gezien zo. In absolute aantallen is het anders. En wie is er nou corrupt als je wel wiet mag verkopen maar niet mag inkopen?

Wat ze alweer vergeten zijn is hoe de rot aan de kop begint.

De politie kan nog geen portofoon kopen zonder corrupt te zijn. Gewoon auto’s kopen lukt ook niet zonder dat iemand aan de top er beter van wordt. De NOS noemt dat eufemistisch “er zijn vaker problemen bij aanbestedingen bij de politie.”

Jacques H. is daar op de moeilijke manier achter gekomen. Hij was tig jaar het “oliemannetje” totdat het opviel dat hij “broodjes speciaal” en “toeters en bellen” leverde voor iedere corrupte lul die de dans ontspringt.

Je bent net zolang nuttig totdat je onder de bus gegooid wordt. De corruptie zit ingebakken in het hele systeem. Het komt van bovenaf. En waarom? Vanwege de werkverschaffing voor de potgrondpolitie. Dat is geen probleem, het is een noodzakelijkheid. Zonder de nederwietoorlog verliest de politie miljarden. 77% van de vervolgingscapaciteit gaat naar drugs, met name plantjes.

De rot begint aan de kop, de media zijn er dol op, iedere opgerolde wietplantage is een gratis persbericht dat het altijd goed doet. Niemand rookt er een joint minder om maar ondertussen worden er wel tig woningen per jaar dichtgetimmerd omdat het lucratiever is om wietteelt in het kader van de werkverschaffing te verbieden dan om het te legaliseren. En dat alles wordt in stand gehouden met de leugen dat 80% van de Nederlandse wietteelt voor de export is bedoeld.

Bull-fucking-shit zoals uit interne politiedocumenten blijkt.

U wilt corrupte lieden oppakken? Begin dan eens bij de VVD, het CDA, de PVV, de ChristenUnie en de SGP. Of de man met de ontzettend ironische naam Giltay.

Recensie: de (incomplete) stemmingen van 12 september

De Werkgroep Lastige Leden™ gaat een nieuw dingetje doen; wekelijks de stemmingen in de Tweede Kamer recenseren. Waarom? Nou, hierom. De oppositie nam een momentje om de aanstaande coalitie aan de verkiezingsbeloften te herinneren en de media schreeuwen moord en brand. DAT IS PESTERIJ! JULLIE TARTEN DE FORMATIETAFEL!

De Werkgroep moet daar ten diepste bezwaar tegen aantekenen. De Werkgroep doet dat omdat we kunnen constateren dat vrijwel iedere kiezer ronduit cynisch is over verkiezingsbeloftes en dat zogenaamde populistische partijen daar tot ons afgrijzen garen bij spinnen. Niet dat die partijen de kiezers iets beters hebben te bieden, integendeel, maar daar hoort de Werkgroep de media dan weer niet over. Die hebben het vooral over hoe kort het programma van de PVV is (één A4’tje maar!) of hoe spitsvondig Baudet is met zijn Factionum Cartellum en zijn mislukte imitatie van Gandalf.

Over de inhoud gaat het zelden tot nooit. De Werkgroep betreurt dat. Daarom heeft de Werkgroep besloten om zelf het goede voorbeeld te geven. De Werkgroep gaat u wekelijks voorzien van een inhoudelijke recensie van de stemmingen. Gratis! En we waarschuwen alvast, dat worden gigantische lange lappen tekst (met plaatjes!). De Kamer stemt namelijk over onmetelijk veel dingen zonder dat het ooit enige media-aandacht krijgt. De Werkgroep wil daar verandering in aanbrengen.

De eerste stemmingen na het reces begonnen met een zeldzaamheidje, een wijziging van de Grondwet. Terwijl Irma over de voormalige “Nederlandse” Antillen raasde, moest de Kamer één of andere mouw passen aan de status aparte van de bovenwindse eilanden. Aruba, Curaçao en Sint Maarten zijn “zelfstandige landen” en Saba, Sint Eustasius en Bonaire zijn “bijzondere gemeenten”. Geen van allen heeft Provinciale Staten die getrapt een Eerste Kamer mogen kiezen. Dat gaat over zoveel cijfers na de komma dat het nog geen restzetel beïnvloedt (en dat is kwalijk want de voormalige koloniën hebben drie keer niks in te brengen) maar er moest wel een regeling voor komen. De gehele Kamer ging akkoord.

Het debat over die Grondwetswijziging werd gelardeerd met woorden van medeleven. Irma raast over de eilanden, wij vinden dat allemaal hartstikke erg, onze gedachten en gebeden gaan uit naar hen, maar toen puntje bij paaltje kwam in de vorm van de motie Van Tongeren/Van Engelshoven gaf wat tegenwoordig het partijkartel wordt genoemd niet thuis. Uitgezonderd de PvdA dan. Schorem voor Demagogie, de lui die het partijkartel zogenaamd willen breken, stemden mee met twee van de drie partijen die dit land sinds de Tweede Wereldoorlog regeren.

Dan de voortgangsrapportage passend onderwijs. Heeft een Nederlandse Stephen Hawking in de dop, een briljante natuurkundige, kosmoloog en wiskundige, recht op toegankelijk onderwijs? De Kamer vindt van niet want het mag geen geld kosten.

Vervolgens kwamen de stemmingen over accountants aan bod. De Werkgroep heeft daar een uitgesproken mening over. Je kunt beter gaan roken dan dat je accountants vertrouwt. Accountants zijn er zogenaamd voor de eerlijke regels. Zonder hen win je het toch niet van de bank. Als dat wel gebeurt dan ben je als winnaar gedwongen om de bank te redden. Zie daar het hele systeem samengevat, Monopoly is niet zozeer een bordspel, het is een waarschuwing. De Werkgroep gelooft niet in kwetsbare accountants, dat zijn lui die zogenaamd scheidsrechters zijn terwijl ze graag een loopje met de spelregels nemen. De Werkgroep is tevreden over de aangescherpte eisen voor accountants maar vindt het tegelijkertijd too little, too late aangezien de Big Four zich hier vast onder uit weten te wurmen.

De VVD is dat niet. Die trachten bij motie de aangescherpte regels te ondermijnen. “Externen” moeten invloed krijgen op beslissingen van AFM en DNB. Die “externen” zijn ongetwijfeld degenen die vrezen voor hun eigen winstgevendheid als het toezicht eindelijk op hun strepen gaat staan. Als je regelgeving vreest dan ben je niet onafhankelijk of extern. Dan ben je belanghebbende. De Werkgroep wijst er overigens op dat D66 afwijkend gestemd heeft van de beoogde coalitiepartijen.

Volgende motie! (De Werkgroep heeft er nu al spijt van om ze allemaal van commentaar te voorzien). Soms heeft de PVV een punt. De aangescherpte regels gaan in per 1 juli 2018. De PVV wil dat een half jaar eerder. Verworpen.

De motie Nijboer constateerde dat accountantsverslagen vaak niet deugen. De Werkgroep verzint dat niet.

Wie kan er nou tegen betere accountantsverslagen zijn hoor ik u denken. Nou let u vooral even op dan.

Daarna kwam het controversieel verklaren van de aanpak van wegpiraten. De Werkgroep moet hier echt haar wenkbrauwen fronsen, hoezo is dat controversieel? (In tegenstelling tot alle andere stemmingen zijn de groene bolletjes hier de boosdoeners, de groene bolletjes zijn voor wegpiraten.)

Nu schakelen we naar het blokje veiligheid. De Werkgroep constateert dat veiligheid, net zoals de term openbare orde, toverwoorden zijn. Zozeer zelfs dat de partijen die graag claimen dat ze op de centjes passen passen niet eens willen weten wat het allemaal kost qua topbestuurders. Gelukkig heeft de motie lekker wel een meerderheid.

Een evaluatie van de zogeheten veiligheidsregio’s moeten we daarom op dit moment helemaal niet willen vindt de Kamer.

Vervolgens vloog de SP uit de bocht. Wat de SP betreft moet er een verbod komen op “target blu eye” en “lockpickguns”. Het eerste is niet veel meer dan een moderne variant op een scanner en het tweede is een moeilijke boormachine. De makkelijkste manieren om in te breken zijn nog altijd een normale boormachine over een ouderwetse steen door de ruit. Ja, dat maakt lawaai maar dat duurt niet langer dan het lawaai dat een “lockpickgun” maakt. De Werkgroep snapt niet waarom de PvdD hier voor gestemd heeft. De Werkgroep is wars van symboolpolitiek. Als de politie veilig wil communiceren dan moeten ze dat lekker versleuteld gaan doen.

Daarna volgden twee moties waar de Werkgroep het van harte mee eens is, alleen stinken ze wel omdat de naam Graus erboven staat. Wat nog harder stinkt is dat de naam Graus niet de reden is dat de Kamer tegengestemd heeft.

Volgende motie, zelfde bezwaar. De Werkgroep verafschuwt vrouwenmeppers net zo zozeer als politieke partijen die menen dat mensen ten koste van dieren leven niet vakbekwaam hoeven te zijn. En laten we wel wezen, de PVV is is hilarisch hypocriet met Dion Graus in de gelederen.

Mocht u nou denken dat de Werkgroep dat we alleen maar zitten te zwartkijken of te mokken dan heeft u het mis. Want fuck yeah, Femke Merel Arissen! En oké, ook Frank Futselaar van de SP. Die hebben het samen voor elkaar gebokst dat als je een klootzak van een boer met een beroepsverbod in Duitsland bent dat dan ook in Nederland en heel de Europese Unie moet gelden. Die slag is nog niet gewonnen want het Kabinet gaat vast antwoorden dat we eerst het verbod in heel Europa moet gelden voordat we het in Nederland kunnen doorvoeren maar de eerste slag is geleverd. Straathof en zijn Knorhof en z’n tig andere megastallen zijn binnenkort niet langer welkom in Nederland als alles volgens plan verloopt.

Tot zover het goede nieuws, dan nu het slechte nieuws. We gaan de boterzachte klimaatdoelen uit het akkoord van Parijs nooit halen.

Wat we wel gaan doen is koeienvlaaien subsidiëren en Eneco verkopen. De Werkgroep vindt de kip met de gouden eieren slachten een slimmer idee.

GroenLinks bracht nog een motie in stemming dat we houtzagerijen niet gaan subsidiëren als ze zaagsel niet hergebruiken maar dat mocht niet baten.

De Werkgroep heeft de boodschap luid en duidelijk ontvangen. Politici geven meer om mest, waar je weinig anders mee kunt dan het vergisten met waardevolle landbouwproducten, dan om zaagsel, in principe een grondstof voor papier en karton.

De Werkgroep overweegt om te gaan schijten op de deurmat van alle rode bolletjes en de Werkgroep houdt daarbij indachtig dat Schorem voor Demagogie alleen maar voor de herwaardering van zaagsel gestemd heeft uit angst dat hun mat weer volgescheten werd.

Hoe vaker, hoe beter achten wij. De fascisten zijn onder ons, ze zitten in de Tweede Kamer en ze kunnen niet bang genoeg zijn.

Dan gaan we nu verder met de normale schijtlaarzen van de democratie. Het gas raakt waarschijnlijk op voordat een vandaag geboren baby naar de basisschool gaat Moeten we daarom een duurzame langetermijnvisie ontwikkelen? Het partijkartel zegt van niet en het krijgt bijval van Schorem voor Demagogie. Windmolens, zonne-energie, onafhankelijkheid van OPEC-landen en een middelvinger naar Poetin, daar moet je vooral niet aan beginnen.

De overgang naar hernieuwbare energie moet je ook helemaal niet collectief willen financieren aldus de nazi’s. En ja, de Werkgroep schaart 50Plus onder de nazi’s.

Mocht u nu al alle hoop op een betere toekomst verloren hebben, dan geeft de Werkgroep u geen ongelijk. Het wordt namelijk alleen maar erger. Samen met de Facebookpagina “stop linkse indoctrinatie op mijn universiteit” en Schorem voor Demagogie heeft de Kamer een enorme slag geslagen voor Shell. Universiteiten hoeven niet onafhankelijk te zijn, Shell mag het curriculum dicteren.

Shell mag zelfs de bijzondere hoogleraren leveren. De Werkgroep zag deze nederlaag aankomen en betreurt het dat de Partij voor de Dieren geen motie ingediend heeft die eist de docent dan minstens het logo van de sponsor moet dragen.

Soms komen de vrouwenmeppers echter wel met goede ideeën, zoals in dit geval. Het mag een open deur intrappen zijn dat NVWA-inspecteurs goed opgeleid moeten worden maar toch stemmen VVD, cDA en 50Plus tegen.

De vrouwenmepper wil dierenmishandeling melden ook verplicht stellen. De Kamer is dat met hem oneens. Alleen wanneer de poep de ventilator raakt moet de NVWA alle ruimte krijgen.

Vervolgens was de beurt aan de motie Agema/Gerbrands, beiden PVV. Beiden vrienden van de farmaceutische maffia. Ze wilden dat Akambi in het basispakket werd opgenomen ondanks het slechts in 3% van de gevallen werkt.

De daarop volgende moties van dat duo waren een stuk beter en logischer, fysiotherapie voor reumapatiënten en weg met het eigen risico. De stemmingsuitslag over het eigen risico mag geen verbazing wekken maar waarom zijn GroenLinks en de PvdA tegen fysiotherapie bij reuma?

Anyways, next! O kudt, de PvdD stemde ineens anders dan de Werkgroep verwacht had. Kennelijk heeft de Partij voor de Dieren iets tegen NIPT (Niet Invasieve Prenatale Test). De Werkgroep heeft dat niet. Het staat daarom bovenaan het verlanglijstje van de Werkgroep om de koers van de PvdD op dit punt te amenderen. Vanwege een hoofdelijke stemming hebben we geen handzaam screenshot.

De Werkgroep moet u de rest van de moties helaas schuldig blijven omdat debatdirect.tweedekamer.nl denkt dat het een goed idee is om alles om zes uur ’s ochtends te wissen. De Werkgroep zou daar geen bezwaar tegen hebben ware het niet dat de pagina waarvan wij op de meest onmogelijke tijden aantekeningen nemen automatisch ververst zodra dat gebeurt. De Werkgroep was er al eerder achter gekomen dat de stemuitslagen niet te archiveren vallen met archive.org of archive.is. Dat terwijl de Werkgroep weet dat er een enorme vraag naar bestaat.

Waar heb je die screenshots vandaan, waar vind ik dat terug, wat is je bron? Dat zijn maar een paar van de vragen die de Werkgroep mag ontvangen. Een dag later moet de Werkgroep dan antwoorden dat het op debatdirect.tweedekamer.nl stond maar dat we dat niet mee kunnen bewijzen omdat het allemaal gewist is. Enorm irritant.

Journalisten kunnen niet lezen en niet luisteren

De Werkgroep stond in de krant! Eentje die zich anno 2017 nog steeds “courant” durft te noemen. Die term doet de Werkgroep overwellen van nostalgische gevoelens. De courant was ooit een meneer. Een meneer in een ivoren toren weliswaar, maar de Werkgroep kon dat beter billijken dan het hedendaagse journaille dat afgedaald is in de drek van de vox populi. Het doet de Werkgroep dan ook genoegen dat niemand belde met de mededeling jullie staan in de krant! Dat betekent dat geen van de familieleden van de Werkgroep de “Leeuwarder Courant” nog spelt.

Dat is ook volkomen terecht want er klopt echt bijna helemaal niks van wat de veredelde ANP-feed over de Werkgroep te melden had. Volledigheidshalve citeert de Werkgroep de alinea over de Werkgroep. Wij nemen aan dat dit onder het citaatrecht valt.

Vanwege de aangekondigde lezing trok de dieprode Andriesen-avond ook aanhangers uit de links-groenere hoek. Onder hen Richold Hilbrands uit Wierum en Petra Kramer uit Drachten. Het duo zat op de eerste rij met op hun trui het logo van de Partij voor de Dieren en de tekst ‘Lastige mensen’. Ze behoren tot een trio Friezen dat zich de buitenboordmotor noemt van de Partij voor de Dieren. Voor de Kamerverkiezingen in maart bestookten ze de partij met 120 amendementen op het concept-verkiezingsprogramma. Die hadden vooral te maken met kinderrechten. Hilbrands en Kramer hadden er graag met Engelen over willen spreken, maar keerden onverrichterzake terug. Van de Friese buitenboordmotor van de PvdD zullen we in de toekomst meer horen, beloofden ze.

De Werkgroep weet amper waar te beginnen omdat er zoveel fouten in 122 woorden staan, maar hier gaan we dan. Het is de Werkgroep Lastige Leden™. Niemand droeg een trui, we droegen hoodies, noch stond daar “lastige mensen” op. De Werkgroep bestookte de PvdD niet in maart met amendementen, we deden dat in oktober, het congres vond plaats in november en de verkiezingen waren in maart. De amendementen gingen niet vooral over kinderrechten. We hebben gesproken over het derde lid van de Werkgroep dat niet aanwezig was en hij focust zich met name op VN-verdragen, waaronder het VN-verdrag over kinderrechten. Uw voorzitter heeft zich daarbij afgevraagd hoe het in godsnaam links of progressief is om je te houden aan bestaande internationale verdragen. De Verenigde Naties is geen linkse lobbyclub. Afspraak is afspraak betekende ooit iets, net zoals de “courant” ooit een meneer was die zich aan de feiten hield. Tegenwoordig kan het journaille niet lezen en niet luisteren. En vullen ze zelf de “feiten” in. Het derde lid van de Werkgroep is namelijk een Tubant, geen Fries.

De Werkgroep had ook geen idee dat ze op de eerste rij zat. De Werkgroep zat helemaal achter in de zaal omdat daar de ons bekende mensen zaten die naar ons wenkten toen we de zaal binnenstapten. Er waren circa zeven of acht rijen met tafels en zeggen dat er ongeveer vijftig mensen waren is een understatement.

De Werkgroep was al helemaal niet aanwezig om amendementen met Ewald Engelen te bespreken. Dat doen we wel op het PvdD-conges als we vinden dat ze onvoldoende zijn uitgevoerd. En dan bespreken we dat met het bestuur, ten overstaan van het congres, niet met een lijstduwer. Noch keerde de Werkgroep onverrichter zake terug. We hebben een prima avond gehad, we hebben heerlijk gegeten en we hebben de prima banden met de Friese sociaaldemocraten versterkt. Bovendien zijn zowel Riegholt als ondergetekende lid van de PvdA en dat hebben we niet onder stoelen en banken gestoken. We hebben eerder stemmen gewonnen voor Astrid Oosenbrug dan dat we een vreemde eend in de bijt waren

Door domweg te googelen op “Werkgroep Lastige Leden™” had de stukjesschrijver van dienst kunnen ontdekken waar de Werkgroep voor staat. Dat ze dat niet deed, verbaast ons niet. Uw voorzitter hekelt haar rubriek “O, o, Den Haag” met enige regelmaat omdat het werkelijk kant noch wal raakt. “Hoe heet jij?” “Petra Kramer.” O, jij twittert.” Uhuh, en jij monitort wie er commentaar levert op je stukjes die politieke verslaggeving als sportjournalistiek benaderen zonder ooit inhoudelijk te worden.

O, o, LC. Het enige dat waar was in die 122 woorden dat u in de toekomst meer van ons gaat horen.

P.S. Waar de krabbelaar van dienst zich het meest om leek te bekommeren was de vraag of de Werkgroep een beetje geaccepteerd wordt. Wij dachten van wel.

“Aan Ewald Engelen heb je geen fuck”

De Werkgroep moet iets bekennen, we zijn vreemdgegaan met de PvdA…

Arno-Jan treft geen blaam, maar Wouter en ondergetekende zijn beide #teamOosenbrug en als zodanig zijn we geïnfiltreerd in de zogenaamde sociaaldemocraten. Dat leidde ertoe dat we een uitnodiging mochten ontvangen om de jaarlijkse Anita Andriesen-lezing bij te wonen. Ewald Engelen zou komen spreken over de doodlopende weg van het neoliberalisme en de noodzaak van een duurzame economische orde.

De Werkgroep had zich daarop verheugd, de week waarin de uitnodiging onze mailbox binnenrolde was dezelfde week waarin Ewald Engelen “wil de laatste sociaaldemocraat het licht uitdoen” schreef. We keken uit naar een donderpreek, naar een PvdA die beteuterd moest toekijken hoe hen in eigen huis de mantel werd uitgeveegd. Uiteindelijk moesten we het doen met met een oprecht en terecht kwade Lutz Jacobi: “Professoren zijn er om onze geest te scherpen maar aan Ewald Engelen heb je geen fuck!”

Wat bleek? Hij was mooi niet komen opdagen. Volle bak, Omrop Fryslân en de Leeuwarder Courant van de partij, geen spreker. En, om zout in de wonde te strooien, ook geen annulering. Niks. De Werkgroep dringt er bij de “gentleman-hooligan” op aan om zijn excuses te maken voor z’n afkeurenswaardige nalatigheid.  De Werkgroep is bepaald geen fanclub van de PvdA maar Anita Andriesen (vrede zij met haar) was een icoon van de Friese sociaaldemocratie en gevraagd worden voor de jaarlijkse lezing in haar nagedachtenis is een enorme eer.

De Werkgroep benadrukt nogmaals het lef dat de PvdA toonde door juist de criticaster Engelen uit te nodigen. Ook dat was in de geest van Anita Andriesen, ze kon haar partij ongenadig hard bij de les houden. Haar “wolkom yn Fryslân”-programma indachtig zou ze bijvoorbeeld gruwen van Lodewijk Asscher en zijn participatiecontract.

Maar goed, geen Engelen dus. Wat dan wel? De Werkgroep doet graag verslag. Plaats van handeling was restaurant de Zwarte Haan in Sint Jacobiparochie, pal aan de zeedijk, bij de Waddenzee. Lees meer