Quick Mediator is een lijkenpikker

Vaker dan me lief is ben ik de afgelopen dagen bezig geweest met het bedrijf Quick Mediator. Men vond het daar namelijk nodig om een klacht omtrent mijn twittergedrag neer te leggen. Bij mijn werkgever.

“Maar je docentschap heeft toch niets met een mediationbedrijf te maken?”, hoor ik je vragen. Klopt. Maar Quick Mediator heeft een mening over hoe docenten zich dienen te gedragen in het openbaar. Dat wil zeggen: je mag zullie geen lijkenpikkers noemen. Want dan gaan ze je baas roepen.

Waar begon het? In mijn zoektocht naar voorbeelden van bedrijven die zich via social media profileren, kwam ik begin september al snel bij Quick Mediator terecht. Nog even voor de volledigheid: een mediator bemiddelt in conflicten, nog voor de gang naar de rechter wordt gemaakt. Vaak ter voorkoming van vechtscheidingen. Niets mis mee, ik vind het heel goed dat die bedrijven bestaan. En dat ze reclame maken voor hun zaak. Hun schoorsteen moet ook roken.

De manier waarop je reclame maakt voor je diensten, daar ben ik wel gevoelig voor. En Quickmediator heeft een wat rare manier van reclame maken. Veel linkjes op Twitter naar Telegraaf-artikelen waar op de een of andere manier een conflict uitgevochten wordt. Echtscheidingen van BN’ers (QM biedt gratis diensten aan aan Emile Ratelband), het Russisch-Nederlandse conflict… Maar begin september vloog Quick Mediator wat mij betreft toch echt uit de bocht. Het haakte namelijk in op een afschuwelijk familiedrama in Schoonloo:

Eerder deed het zoiets al rond het drama met de broertjes Ruben en Julian.

Het bedrijf bood excuses aan voor de tweet, maar eigenlijk toch ook weer niet:

 

Nou ja, ik vind het onhandig gebruik van social media. En volkomen ongepast. En ik was bepaald niet de enige. Ik heb het bedrijf gemeld dat ik het een interessante casus vond om met mijn leerlingen te bespreken, en dat heb ik ook gedaan. En we waren er wel over uit: dit kan niet. De term ‘lijkenpikkerij’ viel al snel. Niet dat ik mijn leerlingen een mening wil opdringen. Dat kan ook helemaal niet. Degene die de huidige generatie mbo-leerlingen een beetje kent, weet precies wat ik bedoel.

Goed, einde verhaal voorlopig. Maar intussen ben ik @quickmediator wel gaan volgen. Net als meer dan 100.000 mensen (yep, daar heb ik ook wel vermoedens over… maar laat ik voorzichtig blijven). En ik moet zeggen: het bedrijf is erg actief als het gaat om spotten van relatiedrama’s. En een enkele keer, bijvoorbeeld als er weer #mediation gehashtagd werd bij ‘man bewerkt ex met hamer’, kon ik het dan even niet laten. ‘Lijkenpikkerij FTW!’, twitterde ik in oktober een keer. En QM ging erop in. Ze vonden het ongepast gedrag voor een docent.

 

Ik vind het helemaal niet erg om op mijn docentschap aangesproken te worden. In mijn bio staat dat ik docent ben. Dus ik ging er wel in mee. Toen ik grapte dat een bijl goedkoper was dan het uurtarief van QM, ging men hoog in de boom zitten:

 

Mijn antwoord, en daar liet ik het verder voorlopig maar bij:

 

Maar goed, ik zal eerlijk zeggen dat mijn belangstelling wel verder aangewakkerd was. En toen er vorige week wéér een familiedrama was, vroeg ik me af of we weer van QM zouden vernemen. Natúúrlijk weer een Telegraaflinkje:

En ok, mijn antwoord was weinig verrassend:

  Dit keer ging QM frontaal in de aanval, het bedrijf was het zat. Het had de moeite genomen om eens uit te vogelen waar ik werkzaam was, en besloot mijn werkgever erbij te halen.

In de tweets die volgden bleef QM mijn werkgever erbij halen. Het werkt me zo op de zenuwen, dat ik ze uitdaagde om dan maar all the way te gaan. En dat beloofde QM, zowaar.

 

 

 

En dat was het dan, voorlopig. Want een bedrijf, waar juristen werken, zal toch begrijpen dat ik nooit, maar dan ook nooit namens mijn werkgever zal spreken op twitter, en zal dus toch niet..? Ja dus, dat zal wel. Inmiddels is er een mail binnengekomen bij mijn werkgever over mijn tweets. De inhoud van die mail ken ik nog niet.

Ik moet toegeven: deze actie van Quickmediator heeft me wel aan het denken gezet. Ik zal een zenuwtje geraakt hebben bij QM. Dat je naar de politie stapt bij belediging, smaad en laster… daar kan ik me nog iets bij voorstellen. Maar dat je je richt tot een werkgever? Nou ja, wordt vervolgd.

Naschrift van Petra: Quick Mediator wist Conrad dusdanig in het nauw te duwen dat hij zijn gerechtvaardigde mening inslikte door z’n blog te verwijderen. Ik kan me dat goed voorstellen aangezien zijn werkgever het gejank van de lijkenpikkers serieus nam. Ik buig echter niet voor dat soort terreur, rot lekker op met je corporate imagomanagement. Vandaar deze copypasta.

Getagd . Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie