Wanneer dwangarbeid dagdetentie wordt

chaingangMerel, de dochter van een vriendin is 23 jaar. Zij is winkelbediende, maar kan geen werk vinden.
Zoals zovelen moet zij talloze sollicitaties versturen. Alle mogelijke open sollicitaties bij potentiële werkgevers heeft ze al gehad dus nu solliciteert ze dan maar op banen waar ze geen schijn van kans op maakt. Zo worden werkgevers nutteloos bedolven onder brieven van werklozen.
Merel is geplaatst in een werken voor uitkering traject.
Zij moet zich 40 uur per week melden op een locatie waar haar target is per dag 18 suikerpotjes vullen (serieus waar). Binnen 10 minuten is zij hiermee klaar, zij moet echter toch elke dag 8 uur blijven op de locatie zonder iets te doen te hebben. Ertegen ageren durft ze niet. Spaarcentjes heeft ze niet en een strafmaatregel zou betekenen dat zij haar huis uit moet.

Merel is lamgeslagen en gedeprimeerd, hoop nog uit deze situatie te komen vervaagt. Zij is helemaal niet te beroerd een redelijke tegenprestatie te leveren. Merel heeft bijvoorbeeld groene vingers en zou graag groente verbouwen op een volkstuin waarvan de opbrengst vervolgens naar de voedselbank gaat. Zij mag dit echter niet; enige vorm van eigen inbreng wordt niet gewaardeerd. De sfeer is er een van dreiging en onderdrukking.

Een rechter maakt natuurlijk korte metten met de situatie waarin Merel zich bevindt, ze durft echter niet. Op deze wijze kunnen gemeenten gewoon doorgaan met deze praktijken terwijl het niet mag.

Dagdetentie alleen maar omdat er toevallig geen werk is in het beroep dat je gekozen hebt; Nederland doet het.

De naam Merel is om privacyredenen gefingeerd.

Getagd . Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie