Journalisten kunnen niet lezen en niet luisteren

De Werkgroep stond in de krant! Eentje die zich anno 2017 nog steeds “courant” durft te noemen. Die term doet de Werkgroep overwellen van nostalgische gevoelens. De courant was ooit een meneer. Een meneer in een ivoren toren weliswaar, maar de Werkgroep kon dat beter billijken dan het hedendaagse journaille dat afgedaald is in de drek van de vox populi. Het doet de Werkgroep dan ook genoegen dat niemand belde met de mededeling jullie staan in de krant! Dat betekent dat geen van de familieleden van de Werkgroep de “Leeuwarder Courant” nog spelt.

Dat is ook volkomen terecht want er klopt echt bijna helemaal niks van wat de veredelde ANP-feed over de Werkgroep te melden had. Volledigheidshalve citeert de Werkgroep de alinea over de Werkgroep. Wij nemen aan dat dit onder het citaatrecht valt.

Vanwege de aangekondigde lezing trok de dieprode Andriesen-avond ook aanhangers uit de links-groenere hoek. Onder hen Richold Hilbrands uit Wierum en Petra Kramer uit Drachten. Het duo zat op de eerste rij met op hun trui het logo van de Partij voor de Dieren en de tekst ‘Lastige mensen’. Ze behoren tot een trio Friezen dat zich de buitenboordmotor noemt van de Partij voor de Dieren. Voor de Kamerverkiezingen in maart bestookten ze de partij met 120 amendementen op het concept-verkiezingsprogramma. Die hadden vooral te maken met kinderrechten. Hilbrands en Kramer hadden er graag met Engelen over willen spreken, maar keerden onverrichterzake terug. Van de Friese buitenboordmotor van de PvdD zullen we in de toekomst meer horen, beloofden ze.

De Werkgroep weet amper waar te beginnen omdat er zoveel fouten in 122 woorden staan, maar hier gaan we dan. Het is de Werkgroep Lastige Leden™. Niemand droeg een trui, we droegen hoodies, noch stond daar “lastige mensen” op. De Werkgroep bestookte de PvdD niet in maart met amendementen, we deden dat in oktober, het congres vond plaats in november en de verkiezingen waren in maart. De amendementen gingen niet vooral over kinderrechten. We hebben gesproken over het derde lid van de Werkgroep dat niet aanwezig was en hij focust zich met name op VN-verdragen, waaronder het VN-verdrag over kinderrechten. Uw voorzitter heeft zich daarbij afgevraagd hoe het in godsnaam links of progressief is om je te houden aan bestaande internationale verdragen. De Verenigde Naties is geen linkse lobbyclub. Afspraak is afspraak betekende ooit iets, net zoals de “courant” ooit een meneer was die zich aan de feiten hield. Tegenwoordig kan het journaille niet lezen en niet luisteren. En vullen ze zelf de “feiten” in. Het derde lid van de Werkgroep is namelijk een Tubant, geen Fries.

De Werkgroep had ook geen idee dat ze op de eerste rij zat. De Werkgroep zat helemaal achter in de zaal omdat daar de ons bekende mensen zaten die naar ons wenkten toen we de zaal binnenstapten. Er waren circa zeven of acht rijen met tafels en zeggen dat er ongeveer vijftig mensen waren is een understatement.

De Werkgroep was al helemaal niet aanwezig om amendementen met Ewald Engelen te bespreken. Dat doen we wel op het PvdD-conges als we vinden dat ze onvoldoende zijn uitgevoerd. En dan bespreken we dat met het bestuur, ten overstaan van het congres, niet met een lijstduwer. Noch keerde de Werkgroep onverrichter zake terug. We hebben een prima avond gehad, we hebben heerlijk gegeten en we hebben de prima banden met de Friese sociaaldemocraten versterkt. Bovendien zijn zowel Riegholt als ondergetekende lid van de PvdA en dat hebben we niet onder stoelen en banken gestoken. We hebben eerder stemmen gewonnen voor Astrid Oosenbrug dan dat we een vreemde eend in de bijt waren

Door domweg te googelen op “Werkgroep Lastige Leden™” had de stukjesschrijver van dienst kunnen ontdekken waar de Werkgroep voor staat. Dat ze dat niet deed, verbaast ons niet. Uw voorzitter hekelt haar rubriek “O, o, Den Haag” met enige regelmaat omdat het werkelijk kant noch wal raakt. “Hoe heet jij?” “Petra Kramer.” O, jij twittert.” Uhuh, en jij monitort wie er commentaar levert op je stukjes die politieke verslaggeving als sportjournalistiek benaderen zonder ooit inhoudelijk te worden.

O, o, LC. Het enige dat waar was in die 122 woorden dat u in de toekomst meer van ons gaat horen.

P.S. Waar de krabbelaar van dienst zich het meest om leek te bekommeren was de vraag of de Werkgroep een beetje geaccepteerd wordt. Wij dachten van wel.

Getagd . Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.